พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ · สันธานวรรค
อัฏฐปุคคลสูตร ที่ ๒
เล่ม ๒๓Text layerBuddha’s wordsItems ๑๕๐ (Royal Thai)10/10 in สันธานวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ สันธานวรรค อัฏฐปุคคลสูตร ที่ ๒ (Royal Thai Volume 23 · Mahachula Volume 23 · Mahamakut Volume 37 · Chaloem Phrakiat Volume 23)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 23, pp. 371–372
๑๐. ทุติยปุคคลสูตร
ว่าด้วยอริยบุคคล ๘ ประเภท สูตรที่ ๒
{๑๕๐} [๖๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ ประเภทนี้ เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า บุคคล ๘ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ(๑) พระโสดาบัน
(๒) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล
(๓) พระสกทาคามี
(๔) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผล
(๕) พระอนาคามี
(๖) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผล
(๗) พระอรหันต์
(๘) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่ออรหัตผล
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ ประเภทนี้แล เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า”ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อมรรค ๔ ประเภท ท่านผู้ตั้งอยู่แล้ว
ในผล ๔ ประเภท นั่นคือพระสงฆ์ ผู้ปฏิบัติตรง ประกอบ
ด้วยปัญญาและศีล
เมื่อมนุษย์ทั้งหลายผู้ปรารถนาบุญบูชาอยู่ ทำบุญซึ่งมี
อุปธิเป็นผลอยู่ ทานที่ให้แล้วในสงฆ์นี้ย่อมมีผลมาก
จบ โคตมีวรรคที่ ๑
- ๑บุญซึ่งมีอุปธิเป็นผล (โอปธิกบุญ) หมายถึงบุญอันเป็นพื้นรองรับสำหรับการเกิดในภพใหม่ หรือ บุญอันอำนวยผลให้เกิดอัตภาพคือขันธ์ ๕ เป็นต้น (นัย สํ.ส.อ. ๓๓๔) หรือบุญอันยิ่ง มีผลนับประมาณมิได้ (องฺ.อฏฺฐก.อ. ๒๖๗)
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. โคตมีสูตร ๒. โอวาทสูตร
๓. สังขิตตสูตร ๔. ทีฆชาณุสูตร
๕. อุชชยสูตร ๖. ภยสูตร
๗. ปฐมอาหุเนยยสูตร ๘. ทุติยอาหุเนยยสูตร
๙. ปฐมปุคคลสูตร ๑๐. ทุติยปุคคลสูตร
(๗) ๒. ภูมิจาลวรรค
๑. อิจฉาสูตร
ว่าด้วยบุคคล ๘ ประเภท
{๑๕๑} [๖๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ ประเภทนี้มีปรากฏอยู่ในโลก บุคคล ๘ ประเภทคืออะไรบ้าง คือภิกษุในธรรมวินัยนี้ชอบอยู่สงัด แต่ไม่เจริญกัมมัฏฐานให้ติดต่อกันไป ย่อมเกิดความปรารถนาลาภขึ้น เธอจึงหมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ เมื่อเธอหมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภอยู่ แต่ลาภไม่เกิดขึ้น เธอย่อมเศร้าโศก ลำบาก รำพัน ตีอกครํ่าครวญ ถึงความหลงเพ้อไปเพราะไม่ได้ลาภนั้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนี้เรียกว่าผู้มีความปรารถนาลาภ หมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ ไม่ได้ลาภก็เศร้าโศก ร่ำไร และเคลื่อนจากสัทธรรม (๑)
End of อัฏฐปุคคลสูตร ที่ ๒