พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต · เอตทัคคบาลี
วรรคที่ ๒
เล่ม ๒๐Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๗ (Royal Thai)2/7 in เอตทัคคบาลี4 editions
๑๔. เอตทัคควรรค
๒. ทุติยวรรค
หมวดที่ ๒
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต เอตทัคคบาลี วรรคที่ ๒ (Royal Thai Volume 20 · Mahachula Volume 20 · Mahamakut Volume 32 · Chaloem Phrakiat Volume 20)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 20, pp. 24–24 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 20, pp. 26–27
เอตทคฺคํ ภิกฺขเว มม สาวกานํ ภิกฺขูนํ มโนมยํ กายํ อภินิมฺมินนฺตานํ ยทิทํ จูฬปนฺถโก. (๑)
- 1เนรมิตกายมโนมัย หมายถึงเนรมิตกายที่เกิดขึ้นด้วยใจ เช่น ตามปกติภิกษุอื่นหลายรูปเนรมิตให้กายเกิด ขึ้นมีรูปร่างลักษณะเหมือนกัน ทำงานอย่างเดียวกันได้เพียง ๓ หรือ ๔ รูป ไม่มาก ส่วนท่านพระจูฬปันถก เนรมิตกายให้เป็นสมณะตั้ง ๑,๐๐๐ รูป โดยการนึกเพียงครั้งเดียว ทั้งยังสามารถทำให้กายที่เนรมิตนั้นมี รูปร่างต่างกัน ทำการงานต่างกัน เพราะฉะนั้น ท่านจึงเลิศกว่าภิกษุผู้เนรมิตกายมโนมัยทั้งหลาย (องฺ.เอกก. อ. ๑/๑๙๘/๑๘๙)
เจโตวิวฏฺฏกุสลานํ ยทิทํ จูฬปนฺถโก. (๑) (๒)
- 1ก. จุลฺลปนฺถโก
สญฺญาวิวฏฺฏกุสลานํ ยทิทํ มหาปนฺถโก. (๓)
อรณวิหารีนํ ยทิทํ สุภูติ. (๔)
สุภูติเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีปกติอยู่ด้วยความไม่มี กิเลส (๔)
ทกฺขิเณยฺยานํ ยทิทํ สุภูติ. (๕)
สุภูติเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เป็นทักขิไณยบุคคล (๕)
อารญฺญกานํ ยทิทํ เรวโต ขทิรวนิโย. (๖)
เรวตขทิรวนิยะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้อยู่ป่าเป็นวัตร (๖)
ฌายีนํ ยทิทํ กงฺขาเรวโต. (๗)
กังขาเรวตะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ยินดีในฌาน (๗)
อารทฺธวีริยานํ ยทิทํ โสโณ โกฬิวิโส. (๘)
กลฺยาณวากฺกรณานํ ยทิทํ โสโณ กุฏิกณฺโณ. (๙)
ลาภีนํ ยทิทํ สีวลี. (๑)
- 1ก. จุลฺลปนฺถโก
สีวลีเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีลาภ (๑๐)
สทฺธาธิมุตฺตานํ ยทิทํ วกฺกลีติ. (๑๑) วคฺโค ทุติโย. ๑๔. เอตทคฺควคฺค ๓. ตติยวคฺค
วักกลิเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้หลุดพ้นด้วยศรัทธา (๑๑)
ทุติยวรรค จบ
End of วรรคที่ ๒