arnon.onlineSign inAsk AI

พระอภิธรรมปิฎก · วรรคที่ ๑๐

วิญญัตติสีลันติกถา

เล่ม ๓๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๒๘–๑๔๒๙ (Royal Thai)10/11 in วรรคที่ ๑๐4 editions

พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ วรรคที่ ๑๐ วิญญัตติสีลันติกถา (Royal Thai Volume 37 · Mahachula Volume 37 · Mahamakut Volume 81 · Chaloem Phrakiat Volume 37)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 37, pp. 711–712

Page 711

(๑๐๔) ๑๐. วิญญัตติสีลันติกถา

ว่าด้วยเรื่องวิญญัติเป็นศีล

{๑๔๒๘} [๖๐๑] สกวาทีถามว่า วิญญัติเป็นศีลหรือ ?

ปรวาทีตอบว่า ถูกแล้ว

ส. เป็นเจตนาเครื่องเว้นจากการฆ่าสัตว์หรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. เป็นเจตนาเครื่องเว้นจากการลักทรัพย์หรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. เป็นเจตนาเครื่องเว้นจากการประพฤติผิดในกามหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. เป็นเจตนาเครื่องเว้นจากการพูดเท็จหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. เป็นเจตนาเครื่องเว้นจากการเสพของมึนเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นเหตุแห่งความประมาทหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

ส. การกราบไหว้เป็นศีล การลุกรับเป็นศีล การทำอัญชลีเป็นศีล สามีจิกรรมเป็นศีล การให้อาสนะเป็นศีล การให้ที่นอนเป็นศีล การให้

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ปรวาที ในกถานี้หมายถึงพวกภิกษุนิกายมหาสังฆิกะและสมิติยะ ซึ่งมีความเห็นว่า วิญญัติรูปเป็นศีล โดยกำหนดว่าพฤติกรรมที่แสดงออกทางกายชื่อว่ากายวิญญัติรูป พฤติกรรมที่แสดงออกทางวาจาชื่อว่าวจีวิญญัติรูป ซึ่งต่างจากความเห็นของฝ่ายสกวาทีที่เห็นว่า วิรัติคือเจตนาเป็นเครื่องงดเว้นทางกายและวาจาชื่อว่าศีล รูปธรรมไม่จัดเป็นศีล (อภิ.ปญฺจ.อ. ๒๕๔)
Page 712

นํ้าล้างเท้าเป็นศีล การให้รองเท้าเป็นศีล การนวดหลังในเวลาอาบนํ้าเป็นศีลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. เป็นเจตนาเครื่องเว้นจากการฆ่าสัตว์หรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น...

ส. เป็นเจตนาเครื่องเว้นจาการเสพของมึนเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นเหตุแห่งความประมาทหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น...

{๑๔๒๙} [๖๐๒] ป. ท่านไม่ยอมรับว่า “วิญญัติเป็นศีล” หรือ ?

ส. ถูกแล้ว

ป. เป็นความทุศีลหรือ ?

ส. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น...

ป. ถ้าอย่างนั้น วิญญัติก็ต้องเป็นศีล

จบ วิญญัตติสีลันติกถา

(๑๐๕) ๑๑. อวิญญัตติทุสสีลยันติกถา

ว่าด้วยเรื่องอวิญญัติเป็นความทุศีล

{๑๔๓๐} [๖๐๓] สกวาทีถามว่า อวิญญัติเป็นความทุศีลหรือ ?

ปรวาทีตอบว่า ถูกแล้ว

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ปรวาที ในกถานี้หมายถึงพวกภิกษุนิกายมหาสังฆิกะ ซึ่งมีความเห็นว่า อวิญญัติ คือ การก่อบาปโดยไม่เจตนาและการทำบาปตามคำสั่งโดยครบองค์กำหนดในปาณาติบาตเป็นต้น ชื่อว่าความทุศีล (อภิ.ปญฺจ.อ. ๒๕๕)