พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปฏิจจวาร
เล่ม ๔๓Text layerBuddha’s wordsItems ๖๗๑ (Royal Thai)4 editions
๘๘. สวิจารทุกะ ๑. ปฏิจจวาร
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ ปฏิจจวาร (Royal Thai Volume 43 · Mahachula Volume 43 · Mahamakut Volume 89 · Chaloem Phrakiat Volume 43)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 43, pp. 325–326 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 43, pp. 494–494
สวิจารํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สวิจาโร ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. สวิจารํ เอกํ ขนฺธํ ปฏิจฺจ ตโย ขนฺธา ฯเปฯ เทฺว ขนฺเธ ฯเปฯ ปฏิสนฺธิกฺขเณ ฯเปฯ (ยถา สวิตกฺกทุกํ, เอวํ กาตพฺพํ, นินฺนานากรณํ. อิธ มคฺเค จตฺตาริ กาตพฺพานิ. สวิจารทุเก อิมํ นานากรณํ.) สวิจารทุกํ นิฏฺฐิตํ. ๘๙. สปฺปีติกทุก ๑. ปฏิจฺจวาร ๑. ปจฺจยานุโลม ๑. วิภงฺควาร
สภาวธรรมที่มีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่มีวิจารเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ได้แก่ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่มีวิจารเกิดขึ้น ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๒ ฯลฯ ใน ปฏิสนธิขณะ ฯลฯ (พึงทําทุกะนี้ให้เหมือนกับสวิตักกทุกะ ไม่มีข้อแตกต่างกัน มัคคปัจจัย ในทุกะนี้พึงเพิ่มเป็น ๔ วาระ ในสวิจารทุกะ มีข้อแตกต่างกันเท่านี้)
สวิจารทุกะ จบ
End of ปฏิจจวาร