พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปฏิจจวาร
เล่ม ๔๓Text layerBuddha’s wordsItems ๕๔๐ (Royal Thai)4 editions
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ ปฏิจจวาร (Royal Thai Volume 43 · Mahachula Volume 43 · Mahamakut Volume 89 · Chaloem Phrakiat Volume 43)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 43, pp. 432–432
๗๘. กิเลสสัมปยุตตทุกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๕๔๐} [๗๓] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยกิเลสอาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วย กิเลสเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วย กิเลสเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ... (๑)สภาวธรรมที่วิปปยุตจากกิเลสอาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปอาศัยขันธ์ที่สัมปยุตด้วยกิเลส เกิดขึ้น ... (๒)
(กิเลสสัมปยุตตทุกะเหมือนกับสังกิลิฏฐทุกะ ไม่มีข้อแตกต่างกัน)
จบ กิเลสสัมปยุตตทุกะ
๗๙. กิเลสสังกิเลสิกทุกะ ๑. ปฏิจจวาร
เหตุปัจจัย
{๕๔๑} [๗๔] สภาวธรรมที่เป็นกิเลสและที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสอาศัย สภาวธรรมที่เป็นกิเลสและที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ โมหะ ทิฏฐิ ถีนะ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ อาศัยโลภะเกิดขึ้น ... (พึงผูกให้เป็นจักรนัย) (๑)สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสแต่ไม่เป็นกิเลสอาศัยสภาวธรรม ที่เป็นกิเลสและที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ สัมปยุตต ขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปอาศัยกิเลสทั้งหลายเกิดขึ้น ... (๒)สภาวธรรมที่เป็นกิเลสและที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ทั้งที่เป็นอารมณ์ ของสังกิเลสแต่ไม่เป็นกิเลสอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกิเลสและที่เป็นอารมณ์
End of ปฏิจจวาร