พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน
นกุสลัตติกนวิตักกัตติกกุสลัตติกวิตักกัตติกะ
เล่ม ๔๕Text layerBuddha’s wordsItems ๙๒๐–๙๖๗ (Royal Thai)2/8 in ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน4 editions
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน นกุสลัตติกนวิตักกัตติกกุสลัตติกวิตักกัตติกะ (Royal Thai Volume 45 · Mahachula Volume 45 · Mahamakut Volume 91 · Chaloem Phrakiat Volume 45)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 45, pp. 566–570
{๙๑๘} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่เศร้าหมองและไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่เศร้าหมองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๑๙} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑. กุสลติกะ ๕. วิตักกติกะ
{๙๒๐} [๙] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีวิตกมีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่มีวิตกมีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๒๑} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๒๒} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๒๓} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๒๔} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่มีวิตกไม่มีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่มีวิตกไม่มีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๒๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑๒ วาร
๑. กุสลติกะ ๖. ปีติติกะ
{๙๒๖} [๑๐] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสหรคตด้วยปีติ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สหรคตด้วยปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๒๗} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๒๘} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสหรคตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สหรคตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๒๙} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๓๐} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา อาศัยสภาวธรรม
ที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๙๓๑} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
๑. กุสลติกะ ๗. ทัสสนติกะ
{๙๓๒} [๑๑] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๓๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๓๔} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๓๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๓๖} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ และที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๓๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๑. กุสลติกะ ๘. ทัสสนเหตุติกะ
{๙๓๘} [๑๒] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๓๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๔๐} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๙๔๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๔๒} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ และที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ และที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๔๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๑. กุสลติกะ ๙. อาจยคามิติกะ
{๙๔๔} [๑๓] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๙๔๕} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๙๔๖} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๙๔๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๔๘} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๔๙} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
๑. กุสลติกะ ๑๐. เสกขติกะ
{๙๕๐} [๑๔] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นของเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นของเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๕๑} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๙๕๒} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๕๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๕๔} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๕๕} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
๑. กุสลติกะ ๑๑. ปริตตติกะ
{๙๕๖} [๑๕] สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นปริตตะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นปริตตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๕๗} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
{๙๕๘} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นมหัคคตะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๕๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๖๐} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นอัปปมาณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๖๑} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑. กุสลติกะ ๑๒. ปริตตารัมมณติกะ
{๙๖๒} [๑๖] สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งมีปริตตะเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่มีปริตตะเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๖๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๖๔} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีมหัคคตะเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่มีมหัคคตะเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๖๕} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๖๖} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีอัปปมาณะเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่มีอัปปมาณะเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๖๗} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑. กุสลติกะ ๑๓. หีนติกะ
{๙๖๘} [๑๗] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นธรรมอย่างต่ำ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นธรรมอย่างต่ำ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๖๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๗๐} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นธรรมอย่างปานกลาง เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๗๑} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๙๗๒} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นธรรมอย่างประณีต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นธรรมอย่างประณีต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๗๓} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
End of นกุสลัตติกนวิตักกัตติกกุสลัตติกวิตักกัตติกะ