พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน
นสนิทัสสนัตติกนอุปาทินนุปาทานิยัตติกะ
เล่ม ๔๕Text layerBuddha’s wordsItems ๑๑๒๔–๑๑๗๑ (Royal Thai)7/8 in ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน4 editions
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน นสนิทัสสนัตติกนอุปาทินนุปาทานิยัตติกะ (Royal Thai Volume 45 · Mahachula Volume 45 · Mahamakut Volume 91 · Chaloem Phrakiat Volume 45)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 45, pp. 586–591
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๓. วิปากติกะ
{๑๑๑๘} [๕๐] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นวิบาก อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๑๑๑๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๒๐} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นเหตุให้เกิดวิบาก อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๑๑๒๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๒๒} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ที่มิใช่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๒๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๔. อุปาทินนติกะ
{๑๑๒๔} [๕๑] สภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งอันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน โดยอารัมมณปัจจัย{๑๑๒๕} ในอารัมมณปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๑๒๖} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๑๑๒๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๑๑๒๘} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๒๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๕. สังกิลิฏฐติกะ
{๑๑๓๐} [๕๒] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเศร้าหมองและที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๓๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๓๒} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๓๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๑๑๓๔} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เศร้าหมองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่ไม่เศร้าหมองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๓๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๖. วิตักกติกะ
{๑๑๓๖} [๕๓] สภาวธรรมเห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมีวิตกมีวิจาร อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีวิตกมีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๑๑๓๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๓๘} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจาร อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่ไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๓๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๔๐} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่มีวิตกไม่มีวิจาร อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่ไม่มีวิตกไม่มีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ){๑๑๔๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๗. ปีติติกะ
{๑๑๔๒} [๕๔] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสหรคตด้วยปีติ อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สหรคตด้วยปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๔๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๔๔} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสหรคตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สหรคตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๔๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๔๖} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๔๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘. ทัสสนติกะ
{๑๑๔๘} [๕๕] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๔๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๕๐} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๕๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๕๒} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ และที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๕๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๙. ทัสสนเหตุติกะ
{๑๑๕๔} [๕๖] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๕๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๕๖} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีเหตุ อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๕๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๕๘} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๕๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๐. อาจยคามิติกะ
{๑๑๖๐} [๕๗] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๖๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๖๒} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๑๑๖๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๖๔} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๖๕} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๑. เสกขติกะ
{๑๑๖๖} [๕๘] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นของเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นของเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๑๑๖๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๖๘} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๖๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๗๐} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๗๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๒. ปริตตติกะ
{๑๑๗๒} [๕๙] สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นปริตตะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นปริตตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๗๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๑๑๗๔} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นมหัคคตะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ){๑๑๗๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๗๖} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอ้ปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอัปปมาณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๗๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
End of นสนิทัสสนัตติกนอุปาทินนุปาทานิยัตติกะ