พระวินัยปิฎก ปริวาร · วีสติวาร
จักรเปยยาล ยัตถวารที่ ๑๔
เล่ม ๘ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๙๙–๙๐๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๔/๑๗ ในวีสติวารมี ๔ ฉบับ
พระวินัยปิฎก ปริวาร วีสติวาร จักรเปยยาล ยัตถวารที่ ๑๔ (ฉบับหลวง เล่ม ๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๑๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๘)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๑๐ หน้า ๔๒๕–๔๒๖
[๘๙๘] วิวาทาธิกรณ์ เป็นกุศล อกุศล อัพยากฤต อนุวาทาธิกรณ์เป็นกุศล อกุศล อัพยากฤต อาปัตตาธิกรณ์ เป็นกุศล อกุศล อัพยากฤตกิจจาธิกรณ์ เป็นกุศล อกุศล อัพยากฤต
วิวาทาธิกรณ์ บางทีเป็นกุศล บางทีเป็นอกุศล บางทีเป็นอัพยากฤตอนุวาทาธิกรณ์ บางทีเป็นกุศล บางทีเป็นอกุศล บางทีเป็นอัพยากฤตอาปัตตาธิกรณ์ บางทีเป็นกุศล บางทีเป็นอกุศล บางทีเป็นอัพยากฤตอาปัตตาธิกรณ์ เป็นกุศลไม่มี
กิจจาธิกรณ์ บางเป็นกุศล บางทีเป็นอกุศล บางทีเป็นอัพยากฤต
กุศลวารที่ ๑๓ จบ
จักรเปยยาล ยัตถวาร ที่ ๑๔
[๘๙๙] เยภุยยสิกาใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุ-ขาวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด เยภุยยสิกาใช้ได้ ณ ที่นั้น ณ ที่นั้นใช้สติวินัยอมูฬหวินัย ปฏิญญาตกรณะ ตัสสปาปิยสิกา และติณวัตถารกะไม่ได้
สติวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ณ ที่ใด สติวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น ณ ที่นั้นใช้อมูฬหวินัย ปฏิญญาตกรณะตัสสปาปิยสิกา ติณวัตถารกะ และเยภุยยสิกาไม่ได้
อมูฬหวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยไม่ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด อมูฬหวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น ณ ที่นั้นใช้ปฏิญญาตกรณะ ตัสส-ปาปิยสิกา ติณวัตถารกะ เยภุยยสิกา และสติวินัยไม่ได้
ปฏิญญาตกรณะใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขา-วินัยใช้ได้ ณ ที่ใด ปฏิญญาตกรณะใช้ได้ ณ ที่นั้น ณ ที่นั้นใช้ตัสสปาปิยสิกะติณวัตถารกะ เยภุยยสิกา สติวินัย และอมูฬหวินัยไม่ได้
ตัสสปาปิยสิกใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด ตัสสปาปิยสิกาใช้ได้ ณ ที่นั้น ณ ที่นั้นใช้ติณวัตถารกะ เยภุยย-สิกา สติวินัย อมูฬหวินัย และปฏิญญาตกรณะไม่ได้
ติณวัตถารกะใช้ได้ ณ ทีใด สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด ติณวัตถารกะใช้ได้ ณ ที่นั้น ณ ที่นั้นใช้เยภุยยสิกา สติวินัยอมูฬหวินัย ปฏิญญาตกรณะ และตัสสปาปิยสิกาไม่ได้.
[๙๐๐] เยภุยยสิกา ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยมี ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยมี ณ ที่ใด เยภุยยสิกามี ณ ที่นั้น ณ ที่นั้นไม่มีสติวินัย อมูฬหวินัย ปฏิญ-ญาตกรณะ ตัสสปาปิยสิกา และติณวัตถารกะ
สติวินัยมี ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยมี ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยมี ณ ที่ใดสติวินัยมี ณ ที่นั้น ณ ที่นั้นไม่มีอมูฬหวินัย ปฏิญญาติกรณะ ตัสสปาปิยสิกาติณวัตถารกะ และเยภุยยสิกา คือ (จัดสัมมุขาวินัยเป็นมูล). . . ติณวัตถารกะมี ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยมี ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยมี ณ ที่ใด ติณวัตถารกะมีณ ที่นั้น ณ ที่นั้น ไม่มีเยภุยยสิกา สติวินัย อมูฬหวินัย ปฏิญญาตกรณะและตัสสปาปิยสิกา.
จักรเปยยาล ยัตถวาร ที่ ๑๔ จบ
สมยวาร ที่ ๑๕
[๙๐๑] สมัยใด อธิกรณ์ระงับด้วยสัมมุขาวินัยกับเยภุยยสิกา สมัยนั้นเยภุยยสิกาใช้ได้ ณ แห่งใด สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ แห่งนั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ณ แห่งใด เยภุยยสิกาใช้ได้ ณ แห่งนั้น สติวินัย อมูฬหวินัย ปฎิญญาตกรณะตัสสปาปิยสิกา และติณวัตถารกะ ใช้ไม่ได้
จบ จักรเปยยาล ยัตถวารที่ ๑๔