บทสรุป

หัวข้อประจำหมวด

ปัตตสิกขาบท ว่าด้วยบาตร ๑

อูนปัญจพันธนสิกขาบท ว่าด้วยบาตรมีรอยซ่อมต่ำกว่า ๕ แห่ง ๑

เภสัชชสิกขาบท ว่าด้วยเภสัช ๑

วัสสิกสาฏิกสิกขาบท ว่าด้วยผ้าอาบนํ้าฝน ๑

จีวรอัจฉินทนสิกขาบท ว่าด้วยการชิงจีวรคืน ๑

สุตตวิญญัตติสิกขาบท ว่าด้วยการขอด้ายเอง ๑

มหาเปสการสิกขาบท ว่าด้วยการสั่งให้ช่างหูกทอจีวร ๑

อัจเจกจีวรสิกขาบท ว่าด้วยอัจเจกจีวร ๑

สาสังกสิกขาบท ว่าด้วยเสนาสนะป่าที่น่าหวาดระแวง ๑

ปริณตสิกขาบท ว่าด้วยการน้อมลาภของสงฆ์มาเพื่อตน ๑

รวม ๑๐ สิกขาบทเหล่านี้พระพุทธเจ้าทรงบัญญัติไว้แล้วดังนี้แล

บทสรุป

{๑๗๒} [๖๖๒] “ท่านทั้งหลาย ธรรมคือนิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ สิกขาบท ข้าพเจ้ายกขึ้นแสดงแล้วแล ข้าพเจ้าขอถามท่านทั้งหลายในธรรมคือ นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ สิกขาบทเหล่านั้นว่า ‘ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ’ ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้งที่ ๒ ว่า ‘ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ’ ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้งที่ ๓ ว่า ‘ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ’ ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วในธรรมคือนิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ สิกขาบทเหล่านี้ เหตุนั้นจึงนิ่ง ข้าพเจ้าขอทรงความข้อนี้ไว้ด้วยอาการอย่างนี้

จบ นิสสัคคิยกัณฑ์

๕. ปาจิตติยกัณฑ์

ท่านทั้งหลาย อนึ่ง ธรรมคือปาจิตตีย์ ๙๒ สิกขาบทเหล่านี้แลมาสู่อุทเทส

๑. มุสาวาทวรรค

หมวดว่าด้วยการพูดเท็จ

๑. มุสาวาทสิกขาบท

ว่าด้วยการพูดเท็จ

เรื่องพระหัตถกศากยบุตร

{๑๗๓} [๑] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้น พระหัตถกศากยบุตรเป็นคนพูดจากลับกลอก ท่านเมื่อเจรจาอยู่กับพวก เดียรถีย์ปฏิเสธแล้วรับ รับแล้วปฏิเสธ เอาเรื่องหนึ่งมากลบเกลื่อนเรื่องหนึ่ง กล่าวเท็จทั้งที่รู้อยู่ พูดนัดหมายไว้แล้วทำให้คลาดเคลื่อนพวกเดียรถีย์พากันเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า “ไฉนพระหัตถกศากยบุตรเจรจาอยู่กับพวกเราจึงได้ปฏิเสธแล้วรับ รับแล้วปฏิเสธ เอา