arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาจิตติยกัณฑ์ มุสาวาทวรรค · สิกขาบทที่ ๒ เรื่องพระฉัพพัคคีย์

อนาปัตติวาร

เล่ม ๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๖ ในสิกขาบทที่ ๒ เรื่องพระฉัพพัคคีย์มี ๔ ฉบับ

๑๐. กล่าวเสียดสีด้วยคำด่า

“พวกเราไม่ใช่บัณฑิต เป็นคนฉลาด เป็นนักปราชญ์ เป็นพหูสูต เป็นธรรมกถึก พวกเราไม่มีทุคติ หวังได้แต่สุคติเท่านั้น” ต้องอาบัติทุพภาสิตทุก ๆ คำพูด

อนาปัตติวาร

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาจิตติยกัณฑ์ มุสาวาทวรรค สิกขาบทที่ ๒ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ อนาปัตติวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒ หน้า ๑๒๓–๑๒๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒ หน้า ๒๒๓–๒๒๓

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อนาปตฺติ: อตฺถปุเรกฺขารสฺส, ธมฺมปุเรกฺขารสฺส, อนุสาสนีปุเรกฺขารสฺส, อุมฺมตฺตกสฺส, ขิตฺตจิตฺตสฺส, เวทนาฏฺฏสฺส, อาทิกมฺมิกสฺสาติ. โอมสวาทสิกฺขาปทํ นิฏฺฐิตํ ทุติยํ. ๑. มุสาวาทวคฺค ๓. เปสุญฺญสิกฺขาปท

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

๑. ภิกษุมุ่งอรรถ

๒. ภิกษุมุ่งธรรม

๓. ภิกษุมุ่งพร่ำสอน

๔. ภิกษุวิกลจริต

๕. ภิกษุผู้มีจิตฟุ้งซ่าน

๖. ภิกษุผู้กระสับกระส่ายเพราะเวทนา

๗. ภิกษุต้นบัญญัติ

โอมสวาทสิกขาบทที่ ๒ จบ