arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ · ปาฏิเทสนียกัณฑ์

บทสรุป

เล่ม ๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๙๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๕ ในปาฏิเทสนียกัณฑ์มี ๔ ฉบับ

บทสรุป

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาฏิเทสนียกัณฑ์ บทสรุป (ฉบับหลวง เล่ม ๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒ หน้า ๓๗๙–๓๗๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒ หน้า ๖๔๗–๖๔๗

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อุทฺทิฏฺฐา โข อายสฺมนฺโต จตฺตาโร ปาฏิเทสนียา ธมฺมา. ตตฺถายสฺมนฺเต ปุจฺฉามิ กจฺจิตฺถ ปริสุทฺธา ? ทุติยมฺปิ ปุจฺฉามิ กจฺจิตฺถ ปริสุทฺธา ? ตติยมฺปิ ปุจฺฉามิ กจฺจิตฺถ ปริสุทฺธา ? ปริสุทฺเธตฺถายสฺมนฺโต; ตสฺมา ตุณฺหี. เอวเมตํ ธารยามีติ. ปาฏิเทสนียกณฺฑํ นิฏฺฐิตํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ท่านทั้งหลาย ธรรมคือปาฏิเทสนียะ ๔ สิกขาบท ข้าพเจ้ายกขึ้นแสดงแล้ว

ข้าพเจ้าขอถามท่านทั้งหลาย ในธรรมคือปาฏิเทสนียะ ๔ สิกขาบทเหล่านั้นว่า “ท่านทั้งหลายบริสุทธิ์แล้วหรือ”ข้าพเจ้าขอถามเป็นครั้งที่ ๒ ว่า “ท่านทั้งหลายบริสุทธิ์แล้วหรือ”

ข้าพเจ้าขอถามเป็นครั้งที่ ๓ ว่า “ท่านทั้งหลายบริสุทธิ์แล้วหรือ”

ท่านทั้งหลายบริสุทธิ์แล้วในธรรมคือปาฏิเทสนียะ ๔ สิกขาบทนี้ เพราะฉะนั้น จึงนิ่ง ข้าพเจ้าขอถือความนิ่งนั้นเป็นมติอย่างนี้

ปาฏิเทสนียกัณฑ์ จบ