พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์ · ปฐมปาราชิกสิกขาบท
อสันถตภาณวาร [ทับ]
เล่ม ๑ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๓ ในปฐมปาราชิกสิกขาบทมี ๔ ฉบับ
พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์ ปฐมปาราชิกสิกขาบท อสันถตภาณวาร [ทับ] (ฉบับหลวง เล่ม ๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑ หน้า ๘๐–๑๑๙
บทภาชนีย์
ว่าด้วยเรื่องไม่มีเครื่องลาด
๑. หมวดมนุสสิตถี ๒๗ จตุกกะ
(๑) มนุสสิตถี สุทธิกจตุกกะ (ทับ)
{๔๐} [๕๘] พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
- ๑พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกัน หมายถึงพวกภิกษุที่ไม่ถูกกัน ผูกเวรพยาบาทต่อกัน (วิ.อ. ๑/๒๘๐)
- ๒มาในสำนัก หมายถึงมาจนถึงตัว มาจนถึงที่ที่ภิกษุอยู่ (วิ.อ. ๑/๒๘๐)
(๒) มนุสสิตถี สุทธิกจตุกกะ (คร่อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๓) มนุสสิตถี สุทธิกจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๔) มนุสสิตถี ชาครันตีจตุกกะ (ทับ)
[๕๙] พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๕) มนุสสิตถี ชาครันตีจตุกกะ (คร่อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๖) มนุสสิตถี ชาครันตีจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๗) มนุสสิตถี สุตตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๘) มนุสสิตถี สุตตจตุกกะ (คร่อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๙) มนุสสิตถี สุตตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๐) มนุสสิตถี มัตตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๑) มนุสสิตถี มัตตจตุกกะ (คร่อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๒) มนุสสิตถี มัตตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๓) มนุสสิตถี อุมมัตตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๔) มนุสสิตถี อุมมัตตจตุกกะ (คร่อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติ ปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๕) มนุสสิตถี อุมมัตตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๖) มนุสสิตถี ปมัตตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๗) มนุสสิตถี ปมัตตจตุกกะ (คร่อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๘) มนุสสิตถี ปมัตตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๙) มนุสสิตถี มตอักขายิตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๐) มนุสสิตถี มตอักขายิตจตุกกะ (คร่อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมา ในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการ
เข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันัพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาป้สสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๑) มนุสสิตถี มตอักขายิตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่
ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๒) มนุสสิตถี มตเยภุยยอักขายิตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๓) มนุสสิตถี มตเยภุยยอักขายิตจตุกกะ (คร่อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอ
ไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๔) มนุสสิตถี มตเยภุยยอักขายิตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๕) มนุสสิตถี มตเยภุยยขายิตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัย
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๖) มนุสสิตถี มตเยภุยยขายิตจตุกกะ (คร่อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ถ้าเธอ
ไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๗) มนุสสิตถี มตเยภุยยขายิตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว
แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดมนุสสิตถี ๒๗ จตุกกะ
๒. หมวดอมนุสสิตถี ๒๗ จตุกกะ
อมนุสสิตถี สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงอมนุษย์ ... หญิงอมนุษย์ที่ตื่น ...ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ... ให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ... ให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... หญิงอมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดอมนุสสิตถี ๒๗ จตุกกะ
๓. หมวดติรัจฉานคติตถี ๒๗ จตุกกะ
ติรัจฉานคติตถี สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาสัตว์ดิรัจฉานเพศเมีย ... สัตว์ดิรัจฉานเพศเมียที่ตื่น ... ที่หลับ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่นิส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ... ให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ... ให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... สัตว์ดิรัจฉานเพศเมียที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดติรัจฉานคติตถี ๒๗ จตุกกะ
- ๑ถุลลัจจัย ความล่วงละเมิดที่ชั่วหยาบ เป็นชื่ออาบัติชั่วหยาบอย่างหนึ่งซึ่งเป็นความผิดขั้นถัดจากอาบัติสังฆาทิเสส เป็นอาบัติกองที่ ๓ ในบรรดาอาบัติ ๗ กอง
๔. หมวดมนุสสอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ
มนุสสอุภโตพยัญชนก สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์อุภโตพยัญชนก...มนุษย์อุภโตพยัญชนกที่ตื่น ... ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ... ให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ... ให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... มนุษย์อุภโตพยัญชนกที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดมนุสสอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ
๕. หมวดอมนุสสอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ
อมนุสสอุภโตพยัญชนก สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาอมนุษย์อุภโตพยัญชนก ... อมนุษย์อุภโตพยัญชนกที่ตื่น ... ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุแล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ... ให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ... ให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... อมนุษย์อุภโตพยัญชนกที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดอมนุสสอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ
๖. หมวดติรัจฉานคตอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ
ติรัจฉานคตอุภโตพยัญชนก สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาสัตว์ดิรัจฉานอุภโตพยัญชนก ... สัตว์ดิรัจฉานอุภโตพยัญชนกที่ตื่น ... ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ... ให้เอาปัสสาวมรรคคร่อมองค์กำเนิด ... ให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... สัตว์ดิรัจฉานอุภโตพยัญชนกที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดติรัจฉานคตอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ
๗. หมวดมนุสสปัณฑกะ ๑๘ จตุกกะ
(๑) มนุสสปัณฑกะ สุทธิกจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒) มนุสสปัณฑกะ สุทธิกจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๓) มนุสสปัณฑกะ ชาครันตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๔) มนุสสปัณฑกะ ชาครันตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่นมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๕) มนุสสปัณฑกะ สุตตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๖) มนุสสปัณฑกะ สุตตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๗) มนุสสปัณฑกะ มัตตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๘) มนุสสปัณฑกะ มัตตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมามาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๙) มนุสสปัณฑกะ อุมมัตตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๐) มนุสสปัณฑกะ อุมมัตตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ทีวิกลจริตมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๑) มนุสสปัณฑกะ ปมัตตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๒) มนุสสปัณฑกะ ปมัตตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุแล้ว ให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัวมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๓) มนุสสปัณฑกะ มตอักขายิตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการ
เข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๔) มนุสสปัณฑกะ มตอักขายิตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๕) มนุสสปัณฑกะ มตเยภุยยอักขายิตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๖) มนุสสปัณฑกะ มตเยภุยยอักขายิตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิดถ้าเธอไม่ ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดี
การเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๗) มนุสสปัณฑกะ มตเยภุยยขายิตจตุกกะ (ทับ)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัย
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๘) มนุสสปัณฑกะ มตเยภุยยขายิตจตุกกะ (อม)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป
ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพามนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
๘. หมวดอมนุสสปัณฑกะ ๑๘ จตุกกะ
อมนุสสปัณฑกะ สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาอมนุษย์บัณเฑาะก์ ... อมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่น ... ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่นิมติยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ...ให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... อมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ต้องอาบัติลถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดอมนุสสปัณฑกะ ๑๘ จตุกกะ
๙. หมวดติรัจฉานคตปัณฑกะ ๑๘ จตุกกะ
ติรัจฉานคตปัณฑกะ สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาสัตว์ดิรัจฉานบัณเฑาะก์ ... สัตว์ดิรัจฉานบัณเฑาะก์ที่ตื่น ... ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ... ให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... สัตว์ดิรัจฉานบัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดติรัจฉานคตปัณฑกะ ๑๘ จตุกกะ
๑๐. หมวดมนุสสปุริสะ ๑๘ จตุกกะ
มนุสสปุริสะ สุทธิกจตุกกะ
[๖๐] พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาชายมนุษย์... ชายมนุษย์ที่ตื่น ... ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ... ให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... ชายมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ...ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดมนุสสปุริสะ ๑๘ จตุกกะ
๑๑. หมวดอมนุสสปุริสะ ๑๘ จตุกกะ
อมนุสสปุริสะ สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาชายอมนุษย์ ... ชายอมนุษย์ที่ตื่น ... ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ... ให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... ชายอมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว … ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดอมนุสสปุริสะ ๑๘ จตุกกะ
๑๒. หมวดติรัจฉานคตปุริสะ ๑๘ จตุกกะ
ติรัจฉานคตปุริสะ สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาสัตว์ดิรัจฉานเพศผู้ ... สัตว์ดิรัจฉานเพศผู้ที่ตื่น ... ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักภิกษุ แล้วให้เอาวัจมรรคทับองค์กำเนิด ... ให้เอาปากอมองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... สัตว์ดิรัจฉานเพศผู้ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดติรัจฉานคตปุริสะ ๑๘ จตุกกะ
บทภาชนีย์
๑. หมวดมนุสสิตถี ๒๗ จตุกกะ
(๑) มนุสสิตถี สุทธิกจตุกกะ (ทับ)
{๔๑} [๖๑] พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาหญิงมนุษย์มาในสำนักภิกษุ แล้วให้ทับองค์กำเนิดด้วยวัจมรรค คือ ของหญิงมีเครื่องลาด ของภิกษุไม่มีเครื่องลาด ๑ ของหญิงไม่มีเครื่องลาด ของภิกษุมีเครื่องลาด ๑ ของหญิงมีเครื่องลาด ของภิกษุก็มีเครื่องลาด ๑ ของหญิงไม่มีเครื่องลาด ของภิกษุก็ไม่มีเครื่องลาด ๑ ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
- ๑มีเครื่องลาด ในที่นี้หมายถึงอวัยวะแห่งการร่วมสังวาสของทั้งสองฝ่ายถูกลาดคลุมหรือห่อหุ้มด้วยวัตถุอ่อนนุ่มต่าง ๆ เช่น ผ้า เปลือกปอ แผ่นหนัง ท่อนหนัง เป็นต้น (วิ.อ. ๑/๒๘๖)
จบ อสันถตภาณวาร [ทับ]