arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุลาวกวรรค

๑. กุลาวกชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในกุลาวกวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุลาวกวรรค กุลาวกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๗–๑๗

หน้า ๑๗

๔. กุลาวกวรรค

๑. กุลาวกชาดก (๓๑)

ว่าด้วยท้าวสักกะโพธิสัตว์ที่สละชีวิตเพื่อลูกนกครุฑ

(ท้าวสักกะโพธิสัตว์ตรัสสั่งให้มาตลีเทพบุตรหันรถกลับว่า)

{๓๑} [๓๑] ดูก่อนมาตลีเทพบุตร ที่ต้นงิ้วมีลูกนกครุฑจับอยู่ ท่านจงหัน หน้ารถกลับ เรายอมสละชีวิตให้พวกอสูร ลูกนกครุฑเหล่านี้ อย่าได้แหลกลาญไปเลย

๒. นัจจชาดก (๓๒)

ว่าด้วยเหตุที่พญาหงส์ทองไม่ให้ลูกสาวแก่นกยูงรำแพน

(พญาหงส์ทองโพธิสัตว์เมื่อไม่ยอมยกลูกสาวให้นกยูงที่ลำพองใจ รำแพนหางจนขาดหิริโอตตัปปะ จึงกล่าวคาถานี้ท่ามกลางฝูงนกว่า){๓๒} [๓๒] เสียงของท่านก็เพราะ หลังของท่านก็งาม คอของท่านก็ผุดผ่อง ดังสีแก้วไพฑูรย์ และหางของท่านก็ยาวตั้งวา แต่เราจะไม่ให้ ลูกสาวของเราแก่ท่าน ด้วยเหตุที่ท่านรำแพนหาง

๓. สัมโมทมานชาดก (๓๓)

ว่าด้วยความพินาศเพราะทะเลาะกัน

(นายพรานนกโพธิสัตว์ถูกภรรยาต่อว่าถึงเหตุที่จับนกกระจาบไม่ได้ จึง กล่าวให้ทราบถึงอุบายดักจับนกกระจาบว่า)