พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุลาวกวรรค
๑. กุลาวกชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในกุลาวกวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุลาวกวรรค กุลาวกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๗–๑๗
๔. กุลาวกวรรค
๑. กุลาวกชาดก (๓๑)
ว่าด้วยท้าวสักกะโพธิสัตว์ที่สละชีวิตเพื่อลูกนกครุฑ
(ท้าวสักกะโพธิสัตว์ตรัสสั่งให้มาตลีเทพบุตรหันรถกลับว่า)
{๓๑} [๓๑] ดูก่อนมาตลีเทพบุตร ที่ต้นงิ้วมีลูกนกครุฑจับอยู่ ท่านจงหัน หน้ารถกลับ เรายอมสละชีวิตให้พวกอสูร ลูกนกครุฑเหล่านี้ อย่าได้แหลกลาญไปเลย
๒. นัจจชาดก (๓๒)
ว่าด้วยเหตุที่พญาหงส์ทองไม่ให้ลูกสาวแก่นกยูงรำแพน
(พญาหงส์ทองโพธิสัตว์เมื่อไม่ยอมยกลูกสาวให้นกยูงที่ลำพองใจ รำแพนหางจนขาดหิริโอตตัปปะ จึงกล่าวคาถานี้ท่ามกลางฝูงนกว่า){๓๒} [๓๒] เสียงของท่านก็เพราะ หลังของท่านก็งาม คอของท่านก็ผุดผ่อง ดังสีแก้วไพฑูรย์ และหางของท่านก็ยาวตั้งวา แต่เราจะไม่ให้ ลูกสาวของเราแก่ท่าน ด้วยเหตุที่ท่านรำแพนหาง
๓. สัมโมทมานชาดก (๓๓)
ว่าด้วยความพินาศเพราะทะเลาะกัน
(นายพรานนกโพธิสัตว์ถูกภรรยาต่อว่าถึงเหตุที่จับนกกระจาบไม่ได้ จึง กล่าวให้ทราบถึงอุบายดักจับนกกระจาบว่า)
จบ ๑. กุลาวกชาดก