พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · พีรณัตถัมภกวรรค
๑๐. ธัมมัทธชชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๘๙–๒๙๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในพีรณัตถัมภกวรรคมี ๔ ฉบับ
๒๒๐. ธมฺมทฺธชชาตก (๑๐)
๑๐. ธัมมัทธชชาดก (๒๒๐)
ว่าด้วยผู้มีธรรมเป็นธงชัย
(ท้าวสักกะตรัสถามปุโรหิตโพธิสัตว์ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต พีรณัตถัมภกวรรค ธัมมัทธชชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๖๒–๖๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๐๑–๑๐๒
สุขํ ชีวิตรูโปสิ รฏฺฐา วิวนมาคโต
โส เอกโก รุกฺขมูเล (๑) กปโณ วิย ฌายสิ.
- ๑ก.สี.อิ. อรญฺญสฺมึ
ท่านดูเหมือนอยู่เป็นสุข ท่านจากบ้านเมืองมาสู่ป่าแห้งแล้ง
นั่งเพ่งพินิจคิดอะไรอยู่ผู้เดียวที่โคนไม้ เหมือนคนกำพร้า
(ปุโรหิตโพธิสัตว์กล่าวว่า)
สุขํ ชีวิตรูโปสฺมิ รฏฺฐา วิวนมาคโต
โส เอกโก รุกฺขมูเล กปโณ วิย ฌายามิ.
สตํ ธมฺมํ อนุสฺสรนฺติ.
ธมฺมทฺธชชาตกํ ทสมํ. พีรณถมฺภวคฺโค สตฺตโม. ตสฺสุทฺทานํ
อถ พีรณถมฺภวโร จ นโฏ
ภรุราชวรุตฺตม ปุณฺณนที
พหุภาณิ อคฺคิ ปวเน มูสิกา
สหลมฺพตฺถโน กปเณน ทสาติ.
ข้าพเจ้ามีชีวิตอยู่อย่างเป็นสุข
ข้าพเจ้าจากบ้านเมืองมาสู่ป่าแห้งแล้ง
หวนระลึกถึงธรรมของสัตบุรุษ
นั่งพินิจคิดอยู่แต่ผู้เดียวที่โคนไม้ เหมือนคนกำพร้า
ธัมมัทธชชาดกที่ ๑๐ จบ
พีรณถัมภกวรรคที่ ๗ จบ
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. โสมทัตตชาดก ๒. อุจฉิฏฐภัตตชาดก
๓. ภรุราชชาดก ๔. ปุณณนทีชาดก
๕. กัจฉปชาดก ๖. มัจฉชาดก
๗. เสคคุชาดก ๘. กูฏวาณิชชาดก
๙. ครหิตชาดก ๑๐. ธัมมัทธชชาดก
จบ ๑๐. ธัมมัทธชชาดก