arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · รุหกวรรค

๗. มิตตามิตตชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๔๓–๒๔๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในรุหกวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๙๗. มิตฺตามิตฺตชาตก (๗)

๗. มิตตามิตตชาดก (๑๙๗)

ว่าด้วยอาการของผู้เป็นมิตรและมิใช่มิตร

(ฤๅษีโพธิสัตว์บอกเหตุแก่ดาบสทั้งหลายว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค มิตตามิตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๔–๕๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๘๙–๘๙

บาลี (มหาจุฬาฯ)

น นํ อุมฺหยเต ทิสฺวา น จ นํ ปฏินนฺทติ

จกฺขูนิ จสฺส น ททาติ ปฏิโลมญฺจ วตฺตติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บุคคลเห็นคนผู้เป็นศัตรูกันแล้วย่อมไม่ยิ้มแย้ม

ไม่ชื่นชมศัตรูนั้น เมื่อสบตากันก็เบือนหน้าไปทางอื่น

และประพฤติตรงกันข้าม

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอเต ภวนฺติ อาการา อมิตฺตสฺมึ ปติฏฺฐิตา

เยหิ อมิตฺตํ ชาเนยฺย ทิสฺวา สุตฺวา จ ปณฺฑิโตติ.

มิตฺตามิตฺตชาตกํ สตฺตมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

อาการทั้งหลายปรากฏที่ศัตรู

บัณฑิตเห็นแล้ว ฟังแล้วซึ่งอาการเหล่านั้น

พึงรู้ได้ว่า ผู้นี้เป็นศัตรูของเรา

มิตตามิตตชาดกที่ ๗ จบ