พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · วรุณวรรค
๕. มัจฉชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในวรุณวรรคมี ๔ ฉบับ
๗๕. มจฺฉชาตก (๕)
๕. มัจฉชาดก (๗๕)
ว่าด้วยปลาอ้อนวอนขอฝน
(ปลาโพธิสัตว์เรียกพระเจ้าปัชชุนนเทพว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต วรุณวรรค มัจฉชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๘–๑๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๑–๓๑
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อภิตฺถนย ปชฺชุนฺน นิธึ กากสฺส นาสย
กากํ โสกาย รนฺเธหิ มญฺจ โสกา ปโมจยาติ.
มจฺฉชาตกํ ปญฺจมํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ปัชชุนนเทพ ท่านจงร้องคำรามให้ฝนตกมา
ทำลายขุมทรัพย์ของฝูงกา ทำฝูงกาให้ได้รับความเศร้าโศก
และช่วยปลดเปลื้องข้าพเจ้าและหมู่ญาติ
ให้พ้นจากความเศร้าโศกเถิด
มัจฉชาดกที่ ๕ จบ
จบ ๕. มัจฉชาดก