พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สันถวรรค
๑. อินทสมานโคตตชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๑–๑๗๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในสันถวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๒. สนฺถววคฺค
๑๖๑. อินฺทสมานโคตฺตชาตก (๑)
๒. สันถววรรค
หมวดว่าด้วยความสนิทสนม
๑. อินทสมานโคตตชาดก (๑๖๑)
ว่าด้วยอินทสมานโคตรดาบส
(ดาบสโพธิสัตว์บอกดาบสที่ไม่ควรทำความคลุกคลีกับคนชั่วว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สันถวรรค อินทสมานโคตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๒–๔๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๖๙–๖๙
น สนฺถวํ กาปุริเสน กยิรา
อริโยนริเยน ปชานมตฺถํ
จิรานุวุฏฺโฐปิ กโรติ ปาปํ
คโช ยถา อินฺทสมานโคตฺตํ.
บุคคลไม่ควรทำความสนิทสนมกับคนชั่ว
บุคคลผู้ประเสริฐรู้ประโยชน์ชัดอยู่
ก็ไม่ควรทำความสนิทสนมกับบุคคลผู้ไม่ประเสริฐ
เพราะว่า บุคคลผู้ไม่ประเสริฐถึงแม้จะอยู่ร่วมกันเป็นเวลานาน
ก็ยังทำความชั่วเหมือนช้างได้ฆ่าอินทสมานโคตรดาบส
ยเทว (๑) ชญฺญา สทิโส มมนฺติ
สีเลน ปญฺญาย สุเตน จาปิ
เตเนว เมตฺตึ กยิราถ สทฺธึ
สุโข หเว (๒) สปฺปุริเสน สงฺคโมติ.
อินฺทสมานโคตฺตชาตกํ ปฐมํ.
- ๑ฉ.ม. ยํ เตฺวว
- ๒สี. สุขาวโห
บุคคลรู้บุคคลใดว่า ผู้นี้เช่นเดียวกับเราด้วยศีล ปัญญา และสุตะ
พึงกระทำไมตรีกับบุคคลเช่นนั้นแหละ
เพราะการสมาคมกับสัตบุรุษเป็นความสุขโดยแท้
อินทสมานโคตตชาดกที่ ๑ จบ
จบ ๑. อินทสมานโคตตชาดก