พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · อัพภันตรวรรค
๒. เสยยชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๔๕–๔๔๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอัพภันตรวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต อัพภันตรวรรค เสยยชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๕๖–๑๕๗
๔. อัพภันตรวรรค
๑. อัพภนตรชาดก (๒๘๑)
ว่าด้วยผลไม้ทิพย์อัพภันตระ
(ท้าวสักกเทวราชตรัสบอกพระมเหสีของพระราชาว่า)
{๔๔๒} [๔๔๒] มีต้นมะม่วงชื่ออัพภันตระ มีผลเป็นทิพย์ ซึ่งสตรีผู้แพ้ท้อง บริโภคแล้วจะคลอดลูกได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ
{๔๔๓} [๔๔๓] ดูก่อนนางผู้เจริญ แม้ท่านก็จะได้เป็นพระมเหสีผู้เลอโฉม และเป็นที่รักของพระราชสวามีพระราชาจักทรงนำเอาผลไม้ชื่อ อัพภันตระนี้มาพระราชทานแก่ท่าน(ลูกนกแขกเต้ากล่าวกะพวกรากษสว่า)
{๔๔๔} [๔๔๔] บุคคลผู้กล้าหาญยอมเสียสละตน ทำความพากเพียรในประโยชน์ ของท่านที่ได้เลี้ยงตนมาย่อมถึงฐานะอันใด ข้าพเจ้าเป็นผู้จะได้ ฐานะอันนั้น
๒. เสยยชาดก (๒๘๒)
ว่าด้วยประโยชน์ของไมตรี
(พระราชาโพธิสัตว์ได้สนทนากับพวกอำมาตย์ว่า)
{๔๔๕} [๔๔๕] ผู้ใดคบหากับบุคคลผู้ประเสริฐผู้นั้นชื่อว่าเป็นผู้มีส่วนอัน ประเสริฐด้วยเราเชื่อมสัมพันธ์กับพระราชาโจรเพียงผู้เดียว ก็ปลดปล่อย ท่านทั้งหลายผู้ต้องโทษได้ทั้ง ๑๐๐ คน
{๔๔๖} [๔๔๖] เพราะฉะนั้น บุคคลคนเดียวเชื่อมสัมพันธ์กับชาวโลกทั้งมวล สิ้นชีพแล้วก็พึงเข้าถึงสวรรค์ ท่านชาวกาสิกรัฐทั้งหลายจงฟัง คําของเรานี้เถิด(พระบรมศาสดาตรัสว่า)
{๔๔๗} [๔๔๗] พระเจ้ากังสมหาราชครอบครองราชสมบัติในเมืองพาราณสีได้ ตรัสพระราชดำรัสนี้แล้วก็ทรงทิ้งธนูและลูกศรเข้าถึงความ สำรวมในศีล(ออกผนวช)แล้ว
๓. วัฑฒกีสูกรชาดก (๒๘๓)
ว่าด้วยหมูสู้เสือได้ด้วยสามัคคีกัน
(ชฎิลโกงเห็นเสือโคร่งกลับมาตัวเปล่า จึงถามว่า)
{๔๔๘} [๔๔๘] นี่เสือโคร่ง เมื่อก่อนเจ้าเที่ยวฆ่าหมูตัวอ้วน ๆ ยํ่ายีหมูทั้งหลาย ในภูมิประเทศนี้ บัดนี้เจ้าเดินซึมมาตัวเดียว ก็วันนี้กำลังกายของเจ้าไม่มีหรือ เจ้าเสือโคร่ง(เสือโคร่งได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)
{๔๔๙} [๔๔๙] นัยว่าเมื่อก่อนหมูเหล่านี้เห็นข้าพเจ้าเข้าแล้วก็กลัว ต่างลนลาน หนีไปหาที่ซ่อนเร้นตัวละทิศละทางวันนี้พวกหมูเหล่านั้นมา ชุมนุมกันเป็นหมวดเป็นหมู่อยู่ในชัยภูมิที่ดียากที่ข้าพเจ้าจะย่ำยีได้
จบ ๒. เสยยชาดก