arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ฉักกนิบาต · อาวาริยวรรค

๔. เนรุชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๔๙–๘๕๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอาวาริยวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ฉักกนิบาต อาวาริยวรรค เนรุชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๔๙–๒๔๙

หน้า ๒๔๙

๔. เนรุชาดก (๓๗๙)

ว่าด้วยอานุภาพของเนรุบรรพต

(หงส์น้องชายถามพญาหงส์โพธิสัตว์ผู้เป็นพี่ชายว่า)

{๘๔๙} [๘๖๑] ทั้งกาป่า กาบ้าน และพวกเราที่ประเสริฐกว่านกทั้งหลายมา จับที่ภูเขาลูกนี้แล้วย่อมเหมือนกันทั้งหมดทีเดียว{๘๕๐} [๘๖๒] ทั้งราชสีห์ เสือโคร่ง นก และหมาไนซึ่งอยู่ที่ภูเขานี้ ย่อมมี สีกายเหมือนกันทั้งหมด ภูเขาลูกนี้ชื่อว่าอะไร(พญาหงส์โพธิสัตว์ตอบว่า)

{๘๕๑} [๘๖๓] มนุษย์ทั้งหลายรู้จักภูเขาที่สูงสุดนี้ว่า เนรุบรรพต สัตว์ทุกชนิดอยู่ที่เนรุบรรพตนี้ย่อมมีสีกายเหมือนทอง(หงส์น้องชายจึงกล่าวว่า)

{๘๕๒} [๘๖๔] ในที่ใดไม่มีการนับถือคนดี มีแต่การดูหมิ่นคนดี หรือมีแต่การยกย่องคนเลว คนดีย่อมไม่อยู่ในที่นั้น{๘๕๓} [๘๖๕] ในที่ใด คนเกียจคร้าน คนขยัน คนกล้า และคนขลาดได้รับ การบูชา คนดีย่อมไม่อยู่ในที่นั้น เหมือนภูเขาที่ไม่สามารถ จะแบ่งคนให้ต่างกันได้{๘๕๔} [๘๖๖] แต่เนรุบรรพตนี้ไม่จำแนกคนชั้นต่ำ คนชั้นกลาง และคนชั้นสูง ทำให้เหมือนกันไปเสียหมด เอาเถอะ เราขอละเนรุบรรพตนี้ไป