arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อิตถีวรรค

๘. สาเกตชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในอิตถีวรรคมี ๔ ฉบับ

๖๘. สาเกตชาตก (๘)

๘. สาเกตชาดก (๖๘)

ว่าด้วยพระพุทธเจ้าครั้งเสวยพระชาติเป็นบุตรพราหมณ์ชาวเมืองสาเกต

(พระศาสดาทรงเล่าเรื่องที่พระองค์ทรงเติบโตในมือของพราหมณ์และพราหมณี ๓,๐๐๐ ชาติ ตรัสพระคาถานี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อิตถีวรรค สาเกตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๗–๑๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๘–๒๘

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยสฺมึ มโน นิวิสติ จิตฺตญฺจาปิ ปสีทติ

อทิฏฺฐปุพฺพเก โปเส กามํ ตสฺมึปิ วิสฺสเสติ.

สาเกตชาตกํ อฏฺฐมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บุคคลมีจิตเลื่อมใสและมีใจฝังแน่นอยู่ในบุคคลใด

บุคคลพึงสนิทสนมคุ้นเคยในบุคคลนั้น

แม้ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยพบเห็นกันเลย

สาเกตชาดกที่ ๘ จบ