arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อิตถีวรรค

๒. อัณฑภูตชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอิตถีวรรคมี ๔ ฉบับ

๖๒. อณฺฑภูตชาตก (๒)

๒. อัณฑภูตชาดก (๖๒)

ว่าด้วยการไว้ใจภรรยาที่เลี้ยงมาตั้งแต่เกิด

(พระราชาโพธิสัตว์ตรัสกับพราหมณ์ปุโรหิตถึงหญิงผู้ปรารถนาชายคนเดียวไม่ มีว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อิตถีวรรค อัณฑภูตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๖–๑๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๖–๒๖

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยํ พฺราหฺมโณ อวาเทสิ วีณํ สมุขเวฐิโต

อณฺฑภูตา ภตา ภริยา ตาสุ โก ชาตุ วิสฺสเสติ.

อณฺฑภูตชาตกํ ทุติยํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พราหมณ์ไม่รู้อุบายที่ภรรยาใช้ผ้าผูกหน้าแล้วใช้ให้ดีดพิณอยู่

ภรรยาที่เลี้ยงมาตั้งแต่อยู่ในครรภ์(ยังทำได้เช่นนี้)

ใครจะพึงไว้ใจในภรรยาเหล่านั้นได้

อัณฑภูตชาดกที่ ๒ จบ