พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · อุทปานทูสกวรรค
๙. สตปัตตชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๓๖–๔๓๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในอุทปานทูสกวรรคมี ๔ ฉบับ
๒๗๙. สตปตฺตชาตก (๙)
๙. สตปัตตชาดก (๒๗๙)
ว่าด้วยมาณพเข้าใจผิดนกกระไน
(พระศาสดาทรงนำอดีตนิทานมาแสดงแล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต อุทปานทูสกวรรค สตปัตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๘๖–๘๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๓๙–๑๓๙
ยถา มาณวโก ปนฺเถ สิงฺคาลึ วนโคจรึ
อตฺถกามํ ปเวเทนฺตึ (๑) อนตฺถกามาติ มญฺญติ
อนตฺถกามํ สตปตฺตํ อตฺถกาโมติ มญฺญติ.
- ๑สี. ปวทนฺตึ
นางสุนัขจิ้งจอกซึ่งเที่ยวไปในป่าปรารถนาดี
ประกาศให้รู้ในหนทาง
มาณพเข้าใจว่าเป็นผู้ไม่ปรารถนาดี
แต่เข้าใจนกกระไนผู้ไม่ปรารถนาดีว่า
เป็นผู้ปรารถนาดี ฉันใด
เอวเมว อิเธกจฺโจ ปุคฺคโล โหติ ตาทิโส
หิเตภิ วจนํ วุตฺโต ปฏิคณฺหาติ วามโต.
บุคคลบางคนในโลกนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน
เมื่อผู้หวังดีกล่าวสอน ก็ไม่รับคำสอน
เย จ โข นํ ปสํสนฺติ ภยา อุกฺกํสยนฺติ วา
ตญฺหิ โส มญฺญเต มิตฺตํ สตปตฺตํว มาณโวติ.
สตปตฺตชาตกํ นวมํ.
อนึ่ง ชนเหล่าใดสรรเสริญบุคคลนั้น
หรือยกย่องบุคคลนั้น เพราะความกลัว
เขาย่อมเข้าใจบุคคลนั้นว่าเป็นมิตร
เหมือนมาณพเข้าใจนกกระไน
สตปัตตชาดกที่ ๙ จบ
จบ ๙. สตปัตตชาดก