arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ · ปายาสิกวรรค

๗. ยวปาลกวิมาน

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในปายาสิกวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ ปายาสิกวรรค ยวปาลกวิมาน (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๑๒๐–๑๒๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๑๓๕–๑๓๖

บาลี (มหาจุฬาฯ)

โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิโต

ฯเปฯ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เทพบุตรนั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูโต

อโหสึ ยวปาลโก

อทฺทสํ วิรชํ ภิกฺขุํ วิปฺปสนฺนมนาวิลํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อข้าพเจ้าเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์

เป็นคนเฝ้านาข้าวเหนียว

ได้เห็นภิกษุผู้ปราศจากกิเลสประดุจดังธุลี มีใจผ่องใสไม่มัวหมอง

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ตสฺส อทาสหํ ภาคํ ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ

กุมฺมาสปิณฺฑํ ทตฺวาน โมทามิ นนฺทเน วเน.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เลื่อมใสแล้ว จึงได้แบ่งขนมสดถวายท่านด้วยมือทั้งสองของตน

ครั้นแล้วจึงบันเทิงอยู่ในสวนนันทวัน

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เตน เมตาทิโส วณฺโณ ฯเปฯ

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

ยวปาลกวิมานํ สตฺตมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

[๑๐๙๒-๑๐๙๓] เพราะบุญนั้นข้าพเจ้าจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

ยวปาลกวิมานที่ ๗ จบ