พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ · ปายาสิกวรรค
๕. อุปัสสยทายกวิมาน ที่ ๒
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในปายาสิกวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๕. ทุติยอุปสฺสยทายกวิมาน
๕. ทุติยอุปัสสยทายกวิมาน
ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่สองสามีภรรยาผู้บำรุงพระอรหันต์ เรื่องที่ ๒
(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ ปายาสิกวรรค อุปัสสยทายกวิมาน ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๑๑๙–๑๑๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๑๓๔–๑๓๔
สุริโย ยถา วิคตวลาหเก นเภ
ฯเปฯ
[๑๐๗๕-๑๐๗๘] ดวงอาทิตย์ปราศจากเมฆหมอกส่องแสงสว่างอยู่ในนภากาศฉันใดวิมานของท่านนี้ก็มีอุปมาฉันนั้น ส่องแสงสว่างไสวอยู่ในอากาศ
ฯลฯ
(อธิบายนอกนี้พึงให้พิสดารเหมือนวิมานข้างต้น)
(ยถา เหฏฺฐาวิมานํ, ตถา วิตฺถาเรตพฺพํ.) วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ. ทุติยอุปสฺสยทายกวิมานํ ปญฺจมํ.
[๑๐๗๙-๑๐๘๐] และรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้
ทุติยอุปัสสยทายกวิมานที่ ๕ จบ
จบ ๕. อุปัสสยทายกวิมาน ที่ ๒