arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ · ปาริฉัตตกวรรค

๑๐. ปาริฉัตตกวิมาน

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในปาริฉัตตกวรรคมี ๔ ฉบับ

_______

๑๐. ปาริจฺฉตฺตกวิมาน

๑๐. ปาริจฉัตตกวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่หญิงผู้ใช้มาลัยดอกอโศก

บูชาพระพุทธเจ้า

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ ปาริฉัตตกวรรค ปาริฉัตตกวิมาน (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๖๖–๖๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๗๗–๗๘

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปาริจฺฉตฺตเก โกวิฬาเร รมณีเย มโนรเม

ทิพฺพมาลํ คนฺถมานา คายนฺตี สมฺปโมทสิ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เทพธิดา เธอนำดอกไม้สวรรค์ชื่อปาริจฉัตตกะ

หอมหวน น่ารื่นรมย์

มาร้อยเป็นมาลัยทิพย์ ขับร้องรื่นเริงบันเทิงอยู่

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ตสฺสา เต นจฺจมานาย องฺคมงฺเคหิ สพฺพโส

ทิพฺพา สทฺทา นิจฺฉรนฺต สวนียา มโนรมา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อเธอนั้นกำลังฟ้อนรำอยู่ เสียงทิพย์น่าฟัง น่ารื่นรมย์ใจ

ย่อมเปล่งออกจากอวัยวะน้อยใหญ่ทุกส่วนสัดของเธอ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ตสฺสา เต นจฺจมานาย องฺคมงฺเคหิ สพฺพโส

ทิพฺพา คนฺธา ปวายนฺติ สุจิคนฺธา มโนรมา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ทั้งกลิ่นทิพย์หอมระรื่นชื่นใจ

ก็ฟุ้งออกจากอวัยวะน้อยใหญ่ทุกส่วนสัดของเธอ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ิวตฺตมานา กาเยน ยา เวณีสุ ปิลนฺธนา

เตสํ สุยฺยติ นิคฺโฆโส ตุริเย ปญฺจงฺคิเก ยถา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อเธอสั่นไหวกายไปมา เสียงเครื่องประดับที่ช้องผม

ก็เปล่งเสียงดังไพเราะ น่าฟัง ดุจดังเสียงดนตรีเครื่องห้า

บาลี (มหาจุฬาฯ)

วฏํสกา วาตธูตา (๑) วาเตน สมฺปกมฺปิตา

เตสํ สุยฺยติ นิคฺโฆโส ตุริเย ปญฺจงฺคิเก ยถา.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. วาตธุตา
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

อนึ่ง ต่างหูเพชรต้องลมสั่นไหว ก็ส่งเสียงดังไพเราะ

น่าฟัง เช่นกับเสียงดนตรีเครื่องห้า

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยาปิ เต สิรสฺมึ มาลา สุจิคนฺธา มโนรมา

วาติ คนฺโธ ทิสา สพฺพา รุกฺโข มญฺชูสโก ยถา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

แม้มาลัยบนศีรษะของเธอ มีกลิ่นหอมระรื่นชื่นใจ

ก็ส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วทุกทิศ ดุจต้นอุโลก

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ไม้ชนิดหนึ่ง เนื้อไม้สีขาว (ใช้ทำยาได้) เวลามีดอกส่งกลิ่นหอมไปทั่วทุกทิศ (ขุ.วิ.อ. ๖๘๕/๑๙๙)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

ฆายเส ตํ สุจิคนฺธํ รูปํ ปสฺสสิ อมานุสํ

เทวเต ปุจฺฉิตาจิกฺข กิสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลนฺติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เธอสูดดมกลิ่นหอมระรื่นนั้น ทั้งได้เห็นรูปอันมิใช่ของมนุษย์

เทพธิดา อาตมาถามเธอแล้ว ขอเธอจงบอกเถิดว่า

นี้เป็นผลของกรรมอันใดเล่า

(เทพธิดานั้นตอบว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปภสฺสรํ อจฺฉิมนฺตํ วณฺณคนฺเธน สญฺญุตํ

อโสกปุปฺผมาลาหํ พุทฺธสฺส อุปนามยึ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ดิฉันได้น้อมนำมาลัยดอกอโศกซึ่งมีเกสรงามเลื่อมประภัสสร

มีสีสด มีกลิ่นหอมฟุ้ง ไปน้อมบูชาพระพุทธเจ้า

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ตาหํ กมฺมํ กริตฺวาน กุสลํ พุทฺธวณฺณิตํ

อเปตโสกา สุขิตา สมฺปโมทามนามยาติ.

ปาริจฺฉตฺตกวิมานํ ทสมํ. ตสฺสุทฺทานํ

อุฬารํ อุจฺฉุปลฺลงฺกํ (๑) ลตา จ คุตฺติเลน จ

ททฺทลฺลเปสวตี มลฺลี (๒) วิสาลกฺขิ ปาริจฺฉตฺตโก.

วคฺโค เตน ปวุจฺจตีติ.

ปาริจฺฉตฺตกวคฺโค ตติโย.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. อุฬาโร จ อุจฺฉุปลฺลงฺโก
  2. ๒ฉ.ม. ททฺทลฺลเปสมลฺลิกา
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ดิฉันนั้นครั้นทำกุศลกรรมที่พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญแล้ว

จึงสร่างโศก หมดโรคภัย มีความสุข รื่นเริงบันเทิงใจอยู่เป็นนิตย์

ปาริจฉัตตกวิมานที่ ๑๐ จบ

รวมเรื่องวิมานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อุฬารวิมาน ๒. อุจฉุทายิกาวิมาน

๓. ปัลลังกวิมาน ๔. ลตาวิมาน

๕. คุตติลวิมาน ๖. ทัททัลลวิมาน

๗. เปสวตีวิมาน ๘. มัลลิกาวิมาน

๙. วิสาลักขิวิมาน ๑๐. ปาริจฉัตตกวิมาน

ปาริจฉัตตกวรรคที่ ๓ จบ