arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ · ปิฐวรรค

๑๔. สุณิสาวิมาน ที่ ๒

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๔/๑๗ ในปิฐวรรคมี ๔ ฉบับ

_______

๑๔. ทุติยสุณิสาวิมาน

๑๔. ทุติยสุณิสาวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่หญิงสะใภ้ เรื่องที่ ๒

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ ปิฐวรรค สุณิสาวิมาน ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๑๘–๑๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๐–๒๑

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน ยา ตฺวํ ติฏฺฐสิ เทวเต

โอภาเสนฺตี ทิสา สพฺพา โอสธี วิย ตารกา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เทพธิดา เธอมีผิวพรรณงามยิ่งนัก

เปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศสถิตอยู่ ดุจดาวประกายพรึก

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เกน เตตาทิโส วณฺโณ เกน เต อิธ มิชฺฌติ

อุปฺปชฺชนฺติ จ เต โภค เย เกจิ มนโส ปิยา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เพราะบุญอะไรผิวพรรณเธอจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่เธอในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่เธอ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปุจฺฉามิ ตํ เทวิ มหานุภาเว

มนุสฺสภูตา กิมกาสิ ปุญฺญํ

เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาวา

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก อาตมาขอถามว่า

เมื่อเธอเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

เพราะบุญอะไรเธอจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สา เทวตา อตฺตมนา โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิตา

ปญฺหํ ปุฏฺฐา วิยากาสิ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมตามที่พระเถระถามว่า

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูตา

สุณิสา อโหสึ สสุรสฺส เคเห.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์

เป็นสะใภ้(อยู่)ในเรือนพ่อผัว

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อทฺทสํ วิรชํ ภิกฺขุํ วิปฺปสนฺนมนาวิลํ

ตสฺส อทาสิหํ ภาคํ ปสนฺนา เสหิ ปาณิหิ

กุมฺมาสปิณฺฑํ ทตฺวาน โมทามิ นนฺทเน วเน.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ได้เห็นภิกษุผู้ปราศจากกิเลสประดุจธุลี

มีใจผ่องใส ไม่มัวหมอง

เลื่อมใสแล้ว ได้ถวายขนมกุมมาส ก้อนหนึ่ง

แด่ท่านด้วยมือทั้งสองของตน ครั้นถวายแล้ว

ดิฉันจึงมาบันเทิงใจอยู่ในสวนนันทวัน

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ขนมสดที่ทำจากถั่วผสมข้าวเหนียว (ขุ.วิ.อ. ๑๒๑/๖๘)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

เตน เมตาทิโส วณฺโณ เตน เม อิธ มิชฺฌติ

อุปฺปชฺชนฺติ จ เม โภคา เย เกจิ มนโส ปิยา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เพราะบุญนั้นผิวพรรณดิฉันจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่ดิฉันในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่ดิฉัน

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกฺขามิ เต ภิกฺขุ มหานุภาว

มนุสฺสภูตา ยมกาสิ ปุญฺญํ

เตนมฺหิ เอวญฺชลิตานุภาวา

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

ทุติยสุณิสาวิมานํ จุทฺทสมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าแต่ภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ดิฉันขอกราบเรียนว่า

เพราะบุญที่ได้ทำไว้สมัยเมื่อเกิดเป็นมนุษย์

ดิฉันจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

ทุติยสุณิสาวิมานที่ ๑๔ จบ