พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑
๕. สีลสูตร ที่ ๑
เล่ม ๒๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ สีลสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๕ หน้า ๓๖๖–๓๖๖
๑. ปฐมวรรค ๖. ทุติยสีลสูตร
๕. ปฐมสีลสูตร
ว่าด้วยศีลและมิจฉาทิฏฐิ
{๒๑๐} [๓๒] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒ ประการจะต้อง ตกนรกเหมือนถูกนำไปฝังไว้ ธรรม ๒ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) สีลวิบัติ (๒) ทิฏฐิวิบัติ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒ ประการนี้แล จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำไปฝังไว้”
ในพระสูตรนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนี้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า
นรชนผู้ประกอบด้วยธรรม ๒ ประการ คือสีลวิบัติ
และทิฎฐิวิบัติ เป็นผู้มีปัญญาทราม ตายแลวย่อมเข้าถึง
นรก
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวนี้ไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วอย่างนี้
๖. ทุติยสีลสูฅร
ว่าด้วยศีลและสัมมาทิฏฐิ
{๒๑๑} [๓๓] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า
จบ ๕. สีลสูตร ที่ ๑