พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ติกนิบาต · วรรคที่ ๒
๕. ทุจริตสูตร
เล่ม ๒๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๔๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในวรรคที่ ๒มี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ติกนิบาต วรรคที่ ๒ ทุจริตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๕ หน้า ๔๐๙–๔๑๐
พระบาลีสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ
เบญจขันธ์นั้นจึงเข้าถึงข่ายคือความพินาศและข่ายคือกิเลส
เพราะไม่กำหนดรู้ธรรมเหล่านั้นตามความเป็นจริง
แต่เพราะกำหนดรู้เบญจขันธ์นั้นได้ พระขีณาสพจึง
ไม่เชื่ออัตตาใด ๆ ที่เป็นผู้สร้าง ได้สัมผัสวิโมกข์แล้ว
ได้สัมผัสสันติบท (นิพพาน) อันยอดเยี่ยมแล้วด้วยใจ
พระขีณาสพนั้นแลเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยการกำหนดรู้
เบญจขันธ์ที่พูดกัน สงบระงับ ยินดีในนิพพาน พิจารณา
แล้วจึงใช้สอยปัจจัย ๔ เสมอ ดำรงอยู่ในอเสกขธรรม
จบเวทคืออริยสัจ ๔ ย่อมไม่เข้าถึงการนับว่าเป็นมนุษย์
หรือเทวดาอีกต่อไป
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความแม้นี้ไว้แล้ว ข้าพเจ้าก็ได้สดับมาแล้วอย่างนี้
๕. ทุจริตสูตร
ว่าด้วยทุจริต ๓ ประการ
{๒๔๒} [๖๔] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ทุจริตนี้มี ๓ ประการ ทุจริต ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ
๑.กายทุจริต การประพฤติชั่วทางกาย
๒.วจีทุจริต การประพฤติชั่วทางวาจา
๓.มโนทุจริต การประพฤติชั่วทางใจ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ทุจริตมี ๓ ประการนี้แล”
๒. ทุติยวรรค ๖. สุจริตสูตร
ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้วจึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า
บุคคลผู้มีปัญญาทราม ทำกายทุจริต วจีทุจริต มโน
ทุจริต และอกุศลกรรมอย่างอื่นที่มีโทษ ไม่ทำกุศลกรรม
ทำแต่อกุศลกรรมไว้มาก ตายแล้วย่อมเข้าถึงนรก
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความแม้นี้ไว้แล้ว ข้าพเจ้าก็ได้สดับมาแล้วอย่างนี้
๖. สุจริตสูตร
ว่าด้วยสุจริต ๓ ประการ
{๒๔๓} [๖๕] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สุจริตนี้มี ๓ ประการ สุจริต ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ
๑.กายสุจริต การประพฤติดีทางกาย
๒.วจีสุจริต การประพฤติดีทางวาจา
๓.มโนสุจริต การประพฤติดีทางใจ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สุจริตมี ๓ ประการนี้แล”
ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาค เจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า
จบ ๕. ทุจริตสูตร