arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ติกนิบาต · วรรคที่ ๔

๔. จวมานสูตร

เล่ม ๒๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๑–๒๖๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในวรรคที่ ๔มี ๔ ฉบับ

๔. ปัญจปุพพนิมิตตสูตร

ว่าด้วยบุพพนิมิต ๕ ประการ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ติกนิบาต วรรคที่ ๔ จวมานสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๕)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๕ หน้า ๔๔๗–๔๔๙

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

แท้จริง พระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้แล้ว พระสูตรนี้ พระอรหันต์ กล่าวไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้“ภิกษุทั้งหลาย ในเวลาที่เทพบุตรจะจุติจากหมู่เทพ ย่อมปรากฏบุพพนิมิต ๕ ประการ คือ

๑. ดอกไม้ที่ประดับเหี่ยวแห้ง

๒. พัสตราภรณ์ที่สวมใส่หมองจางลง

๓. เหงื่อไหลออกจากรักแร้

๔. ผิวพรรณเศร้าหมองปรากฏที่กาย

๕. เทพบุตรนั้นจะหมดความยินดีในทิพยสมบัติของตน

เทวดาทราบว่า เทพบุตรนี้จะจุติ ก็พลอยยินดีอวยพรให้ ๓ ประการ คือ

๑. ท่านจากเทวโลกนี้ไปแล้ว ขอให้ได้ไปเกิดในภูมิที่ดี

๒. ท่านได้ไปเกิดในภูมิที่ดีแล้ว ขอให้ได้ลาภอันดี

๓. ท่านครั้นได้ลาภอันดีแล้ว ขอให้ดำรงตนอยู่ด้วยดี

เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว ภิกษุรูปหนึ่งได้ทูลถามพระผู้มีพระภาค ดังนี้ว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ การไปเกิดในภูมิที่ดีของเทวดาเป็นอย่างไร การได้ลาภอันดีของเทวดาเป็นอย่างไร การดำรงตนอยู่ด้วยดีของเทวดาเป็นอย่างไร พระพุทธเจ้าข้า”พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า “ภิกษุทั้งหลาย การเกิดเป็นมนุษย์ ชื่อว่าเป็นการไปเกิดในภูมิที่ดีของเทวดา การที่เทพบุตรลงมาเกิดเป็นมนุษย์แล้วได้ความศรัทธา ในธรรมวินัยที่ตถาคตประกาศไว้ นี้ชื่อว่าเป็นการได้ลาภอันดีของเทวดา ก็ความศรัทธาของเทพบุตรนั้นแล ตั้งมั่น มีเหตุเกิด หยั่งลง มั่นคง อันสมณพราหมณ์ เทวดา มาร พรหม หรือใคร ๆ ในโลกไม่สามารถทำให้คลอนแคลนไปได้ นี้ชื่อว่า เป็นการดำรงตนอยู่ด้วยดีของเทวดา”พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวมานี้แล้ว ในพระสูตรนั้น จึงตรัส คาถาประพันธ์ดังนี้

เมื่อเทพบุตรจะจุติจากเทวโลก เพราะสิ้นอายุ

เทวดาผู้พลอยยินดี ย่อมเปล่งเสียงอวยพร ๓ ประการ คือ

ท่านผู้เจริญ ท่านจากเทวโลกนี้ไปแล้ว

ขอให้ไปเกิดในภูมิที่ดี คืออยู่ร่วมกับมนุษย์เถิด

ท่านเกิดเป็นมนุษย์แล้ว ขอให้ได้มีศรัทธาอย่างสูงยิ่ง

ในพระสัทธรรมเถิด

ศรัทธาของท่านนั้นขอให้ตั้งมั่น มีเหตุเกิด

หยั่งลง มั่นคงในสัทธรรม

ที่ตถาคตประกาศไว้ดีแล้ว

ใคร ๆ ทำให้คลอนแคลนไม่ได้ตลอดชีวิตเถิด

ท่านจงละกายทุจริต วจีทุจริต มโนทุจริตได้ทั้งหมด

รวมทั้งละกรรมชั่วที่ประกอบด้วยโทษอื่น ๆ

จงทำความดีทางกาย วาจาให้มาก

และทำความดีทางใจที่ประมาณมิได้ ปราศจากอุปธิ

นอกจากนั้น ท่านจงทำบุญ

ที่ให้เกิดสมบัตินั้นให้มาก ด้วยการให้ทาน

ชักชวนผู้อื่นให้ดำรงอยู่ในสัทธรรม

ในพุทธศาสนาเถิด

เมื่อเทวดารู้แน่ว่า เทพบุตรกำลังจะจุติ

ย่อมพลอยยินดีด้วยการอนุเคราะห์กล่าวชวนดังนี้ว่า

ท่านเทพบุตร ท่านจงหวนกลับมาเกิด

ในเทวโลกนี้บ่อย ๆ เถิด

แม้เนื้อความนี้ พระผู้มีพระภาคก็ตรัสไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้แล

ปัญจปุพพนิมิตตสูตรที่ ๔ จบ