พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ฉักกนิบาต
๙. เชนตปุโรหิตปุตตเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๕๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๔ ในฉักกนิบาตมี ๔ ฉบับ
๙. เชนฺตปุโรหิตปุตฺตตฺเถรคาถา
๙. เชนตปุโรหิตปุตตเถรคาถา
ภาษิตของพระเชนตปุโรหิตบุตรเถระ
(พระเชนตปุโรหิตบุตรเถระได้กล่าว ๖ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ฉักกนิบาต เชนตปุโรหิตปุตตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๔–๓๓๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๔๑๒–๔๑๓
ชาติมเทน มตฺโตหํ โภคอิสฺสริเยน จ
สณฺฐานวณฺณรูเปน มทมตฺโต อจาริหํ.
เราเป็นผู้มัวเมาด้วยความเมาเพราะชาติสกุล โภคะ อิสริยยศ
ทรวดทรง ผิวพรรณและรูปร่าง
เราได้ประพฤติมัวเมาด้วยความเมาอย่างอื่นอีก
นาตฺตโน สมกํ กญฺจิ อติเรกญฺจ มญฺญิสํ
อติมานหโต พาโล ปตฺถทฺโธ อุสฺสิตทฺธโช.
เราเป็นคนโง่ ถูกอติมานะกำจัด มีใจกระด้างจัด ชูมานะดุจธง
จึงไม่สำคัญใคร ๆ ว่า เสมอกับตนและยิ่งกว่าตน
มาตรํ ปิตรํ จาปิ อโถปิ (๑) ครุสมฺมเต
น กญฺจิ อภิวาเทสึ มานตฺถทฺโธ อนาทโร.
- ๑ฉ.ม. อญฺเญปิ
กระด้างเพราะมานะ ไม่เอื้อเฟื้อ จึงไม่ยอมกราบไหว้ใคร ๆ
แม้เป็นมารดา บิดา และแม้ผู้อื่นที่ควรเคารพ
ทิสฺวา วินายกํ อคฺคํ สารถีนํ วรุตฺตมํ
ตปนฺตมิว อาทิจฺจํ ภิกฺขุสํฆปุรกฺขตํ.
เราได้พบพระศาสดาผู้ทรงแนะนำ
เลิศประเสริฐสูงสุดกว่าสารถีทั้งหลาย
ทรงรุ่งเรืองอยู่ดุจพระอาทิตย์ มีภิกษุสงฆ์แวดล้อม
มานํ มทญฺจ ฉฑฺเฑตฺวา วิปฺปสนฺเนน เจตสา
สิรสา อภิวาเทสึ สพฺพสตฺตานมุตฺตมํ.
จึงมีใจเลื่อมใส ละทิ้งมานะและความมัวเมาแล้ว
กราบไหว้พระศาสดาผู้สูงสุดกว่าสัตว์ทุกหมู่เหล่าด้วยเศียรเกล้า
อติมาโน จ โอมาโน ปหีนา สุสมูหตา
อสฺมิมาโน สมุจฺฉินฺโน สพฺเพ มานวิธา หตาติ.
เชนฺโต ปุโรหิตปุตฺโต เถโร.
ความถือตัวว่าดีกว่าเขา และความถือตัวว่าเลวกว่าเขา
เราละถอนได้เด็ดขาดแล้ว
อัสมิมานะเราก็ตัดขาดแล้ว
มานะทุกอย่างเราก็ทำลายเสียแล้ว
จบ ๙. เชนตปุโรหิตปุตตเถรคาถา