พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๔
๙. อุสภเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๙๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในวรรคที่ ๔มี ๔ ฉบับ
_______
๙. อุสภตฺเถรคาถา
๙. อุสภเถรคาถา
ภาษิตของพระอุสภเถระ
(พระอุสภเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๔ อุสภเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๐๒–๓๐๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๖๖–๓๖๖
อมฺพปลฺลวสงฺกาสํ อํเส กตฺวาน จีวรํ
นิสินฺโน หตฺถิคีวายํ คามํ ปิณฺฑาย ปาวิสึ.
เราฝันว่าได้ห่มจีวรสีใบมะม่วงอ่อนเฉวียงบ่า
นั่งบนคอช้าง เข้าไปบิณฑบาตยังหมู่บ้าน
หตฺถิกฺขนฺธโต โอรุยฺห สํเวคํ อลภึ ตทา
โสหํ ทิตฺโต ตทา สนฺโต ปตฺโต เม อาสวกฺขโยติ.
อุสโภ เถโร.
ลงจากคอช้างแล้ว ได้ความสลดใจ
ครั้งนั้น เรานั้นมีความสว่าง
ได้ความสลดใจ ถึงความสิ้นอาสวะแล้ว
จบ ๙. อุสภเถรคาถา