arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · วีสตินิบาต

๗. ภัททิยกาลิโคธาปุตตเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๙๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในวีสตินิบาตมี ๔ ฉบับ

______

๗. ภทฺทิยกาฬิโคธปุตฺตตฺเถรคาถา

๗. ภัททิยกาฬิโคธาปุตตเถรคาถา

ภาษิตของพระภัททิยกาฬิโคธาปุตรเถระ

(พระภัททิยกาฬิโคธาบุตรเถระ (ได้บันลือสีหนาทต่อพระพักตร์พระศาสดา ด้วยภาษิตเหล่านี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา วีสตินิบาต ภัททิยกาลิโคธาปุตตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๓ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๘๑–๓๘๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๔๘๐–๔๘๒

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยา ตํ เม หตฺถิคีวาย สุขุมา วตฺถา ปธาริตา

สาลีนํ โอทโน ภุตฺโต สุจิมํสูปเสจโน.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ (เมื่อก่อน) ข้าพระองค์

เมื่อจะไปไหน นั่งคอช้างไป

เมื่อจะนุ่งห่มผ้า ก็นุ่งห่มผ้าเนื้อละเอียด

เมื่อจะบริโภค ก็บริโภคแต่ข้าวสาลีที่ราดด้วยเนื้ออันสะอาด

บาลี (มหาจุฬาฯ)

โสชฺช ภทฺโท สาตติโก อุญฺฉาปตฺตาคเต รโต

ฌายติ อนุปาทาโน ปุตฺโต โคธาย ภทฺทิโย.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บัดนี้ ข้าพระองค์มีนามว่าภัททิยะ

เป็นโอรสของพระนางกาฬิโคธา

เป็นผู้เจริญ มีความเพียรต่อเนื่อง

ยินดีในอาหารที่บิณฑบาตได้มา ไม่ยึดมั่น เพ่งพินิจอยู่

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปํสุกูลี สาตติโก อุญฺฉาปตฺตาคเต รโต

ฌายติ อนุปาทาโน ปุตฺโต โคธาย ภทฺทิโย.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพระองค์มีนามว่าภัททิยะ เป็นโอรสของพระนางกาฬิโคธา

ถือการนุ่งห่มผ้าบังสุกุลเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง

ยินดีในอาหารที่บิณฑบาตได้มา ไม่ยึดมั่น เพ่งพินิจอยู่

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปิณฺฑปาตี สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ถือการเที่ยวบิณฑบาตเป็นวัตร

มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เตจีวรี สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ถือการครองผ้า ๓ ผืนเป็นวัตร

มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สปทานจารี สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ถือการเที่ยวบิณฑบาตตามลำดับตรอกเป็นวัตร

มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอกาสนี สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ถือการฉันหนเดียวเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปตฺตปิณฺฑี สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ถือการฉันในบาตรเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ขลุปจฺฉาภตฺตี สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ถือการห้ามอาหารที่เขานำมาถวายภายหลังฉันเป็นวัตร

มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อารญฺญิโก สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ถือการอยู่ป่าเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

รุกฺขมูลิโก สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ถือการอยู่โคนไม้เป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อพฺโภกาสี สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ถือการอยู่กลางแจ้งเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

โสสานิโก สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ถือการอยู่ป่าช้าเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยถา สนฺถติโก สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ถือการอยู่ในเสนาสนะตามที่ท่านจัดให้เป็นวัตร

มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เนสชฺชิโก สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ถือการนั่งเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อปฺปิจฺโฉ สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ มีความปรารถนาน้อย มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สนฺตุฏฺโฐ สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ มีความสันโดษ มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปวิวิตฺโต สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ชอบสงัด มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อสํสฏฺโฐ สาตติโก ฯเปฯ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ฯลฯ ไม่คลุกคลีด้วยหมู่คณะ มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อารทฺธวีริโย สาตติโก อุญฺฉาปตฺตาคเต รโต

ฌายติ อนุปาทาโน ปุตฺโต โคธาย ภทฺทิโย.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพระองค์มีนามว่าภัททิยะ เป็นโอรสของพระนางกาฬิโคธา

ปรารภความเพียร มีความเพียรต่อเนื่อง

ยินดีในอาหารที่บิณฑบาตได้มา

ไม่มีความยึดมั่น เพ่งพินิจอยู่

บาลี (มหาจุฬาฯ)

หิตฺวา สตปลํ กํสํ โสวณฺณํ สตราชิกํ

อคฺคหึ มตฺติกาปตฺตํ อิทํ ทุติยาภิเสจนํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพระองค์ได้ละทิ้งจานทองคำลวดลายวิจิตร

หนักร้อยปละมาใช้แทนบาตรดิน

นี้เป็นการอภิเษกครั้งที่สอง

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อุจฺเจ มณฺฑลิปากาเร ทฬฺหมฏฺฏาลโกฏฺฐเก

รกฺขิโต ขคฺคหตฺเถหิ อุตฺตสํ วิหรึ ปุเร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อก่อน ข้าพระองค์มีหมู่ทหาร

ถือดาบคอยคุ้มครองรักษาอยู่ในพระนคร

ซึ่งมีป้อมและซุ้มประตูอย่างแข็งแรง

ซึ่งแวดล้อมด้วยกำแพงเป็นวงกลม สูงลิ่ว อยู่อย่างหวาดระแวง

บาลี (มหาจุฬาฯ)

โสชฺช ภทฺโท อนุตฺราสี ปหีนภยเภรโว

ฌายติ วนโมคยฺห ปุตฺโต โคธาย ภทฺทิโย.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บัดนี้ ข้าพระองค์มีนามว่าภัททิยะ เป็นโอรสของพระนางกาฬิโคธา

เป็นผู้เจริญ ไม่หวาดระแวง ละความหวาดกลัวภัยเสียได้

มาสู่ป่า เพ่งพินิจอยู่

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สีลกฺขนฺเธ ปติฏฺฐาย สตึ ปญฺญญฺจ ภาวยํ

ปาปุณึ อนุปุพฺเพน สพฺพสํโยชนกฺขยนฺติ.

ภทฺทิโย กาฬิโคธาย ปุตฺโต เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ดำรงมั่นอยู่ในกองศีล เจริญสติและปัญญาอยู่

ได้บรรลุความสิ้นสังโยชน์ทั้งหมดแล้ว โดยลำดับ