พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · สัตตกนิบาต
๒. ลกุณฏกเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๖๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๕ ในสัตตกนิบาตมี ๔ ฉบับ
๒. ลกุณฺฏกภทฺทิยตฺเถรคาถา
๒. ลกุณฏกภัททิยเถรคาถา
ภาษิตของพระลกุณฑกภัททิยเถระ
(พระลกุณฏกภัททิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา สัตตกนิบาต ลกุณฏกเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๙–๓๓๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๔๑๙–๔๑๙
ปเร อมฺพาฏการาเม วนสณฺฑมฺหิ ภทฺทิโย
สมูลํ ตณฺหํ อพฺพุยฺห ตตฺถ ภทฺโท ฌิยายติ. (๑)
- ๑ฉ.ม. ภทฺโทว ฌายติ
พระภัททิยภิกษุอยู่ในอัมพาฏการามอันสวยงาม
ใกล้ชัฏแห่งป่า ได้ถอนตัณหาพร้อมทั้งรากแล้ว
เป็นผู้งามด้วยคุณมีศีลเป็นต้น
เข้าฌานอยู่ในชัฏแห่งป่า
รมนฺเตเก มุทิงฺเคหิ (๑) วีณาหิ ปณเวหิ จ
อหญฺจ รุกฺขมูลสฺมึ รโต พุทฺธสฺส สาสเน.
- ๑สี. มุติงฺเคหิ
ผู้มักบริโภคกามบางพวกยินดีด้วยเสียงตะโพน
เสียงพิณและเสียงบัณเฑาะว์
ส่วนเรายินดีในคำสอนของพระพุทธเจ้าอยู่ที่โคนไม้
พุทฺโธ จ (๑) เม วรํ ทชฺชา โส จ ลพฺเภถ เม วโร
คเณฺหหํ สพฺพโลกสฺส นิจฺจํ กายคตาสตึ. (๒)
- ๑ฉ. เจ
- ๒ฉ.ม. กายคตํ สตึ
หากพระพุทธเจ้าพึงประทานพรแก่เรา
และหากเราพึงได้รับพรนั้น
เราจะพึงรับกายคตาสติที่ชาวโลกทั้งมวลควรเจริญอยู่ประจำ
เย มํ รูเปน ปามึสุ เย จ โฆเสน อนฺวคู
ฉนฺทราควสูเปตา น มํ ชานนฺติ เต ชนา.
เหล่าชนที่ดูหมิ่นรูปร่างเรา แต่ชมเสียงเรา
ชื่อว่ายังตกอยู่ภายใต้อำนาจฉันทราคะ ย่อมไม่รู้จักเรา
อชฺฌตฺตญฺจ น ชานาติ พหิทฺธา จ น ปสฺสติ
สมนฺตาวรโณ พาโล ส เว โฆเสน วุยฺหติ.
คนโง่เขลาถูกกิเลสปิดกั้นไว้โดยรอบ
ไม่รู้ทั้งภายใน ไม่เห็นทั้งภายนอก
ย่อมถูกชักจูงไปตามกระแสเสียง
อชฺฌตฺตญฺจ น ชานาติ พหิทฺธา จ วิปสฺสติ
พหิทฺธา ผลทสฺสาวี โสปิ โฆเสน วุยฺหติ.
แม้คนที่ไม่รู้ภายใน เห็นชัดแต่ภายนอก
ชื่อว่าเห็นแต่ผลภายนอก
ย่อมถูกชักจูงไปตามกระแสเสียง
อชฺฌตฺตญฺจ ปชานาติ พหิทฺธา จ วิปสฺสติ
อนาวรณทสฺสาวี น โส โฆเสน วุยฺหตีติ.
ลกุณฺฏกภทฺทิโย (๑) เถโร.
- ๑ฉ.ม. ลกุณฺฑกภทฺทิโย
ส่วนคนที่มีความเห็นไม่ถูกปิดกั้น
รู้ชัดทั้งภายใน เห็นแจ้งทั้งภายนอก
ย่อมไม่ถูกชักจูงไปตามกระแสเสียง
จบ ๒. ลกุณฏกเถรคาถา