พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · ปัญจกนิบาต
๑๑. ติงสมัตตาเถรีคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๔๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๒ ในปัญจกนิบาตมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา ปัญจกนิบาต ติงสมัตตาเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๖๓๙–๖๔๐
๑๑. ติงสมัตตาเถรีคาถา
สุภาษิตแสดงผลการเชื่อฟังคำสอน
{๔๔๙}(พระปฏาจาราเถรีเมื่อให้โอวาทแก่เหล่าพระเถรีประมาณ ๓๐ รูป ได้ภาษิตคาถา ๒ คาถาเหล่านี้ ความว่า)
[๑๑๗] มาณพทั้งหลายถือสากตำข้าวไปรับจ้าง ยังได้ทรัพย์มา เลี้ยงดูบุตรภรรยา
[๑๑๘] ท่านทั้งหลายก็จงทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ที่ทำแล้วจะไม่เดือดร้อนในภายหลัง ท่านทั้งหลายจงรีบล้างเท้าแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง จงประกอบความ สงบใจทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า
(พระเถรีเหล่านั้นตั้งอยูในโอวาทนั้นแล้ว เจริญวิปัสสนาจนสำเร็จเป็น พระอรหันต์แล้วพิจารณาดูข้อปฏิบัติของตน ได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ความว่า)
[๑๑๙] ภิกษุณีเหล่านั้นได้ฟังคำสั่งสอนของพระปฏาจาราเถรีนั้น แล้วล้างเท้าเข้าไปนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง ได้ประกอบความสงบใจ ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว
[๑๒๐] ในปฐมยามแห่งราตรีก็ระลึกชาติก่อนได้ ในมัชฌิมยาม ได้บรรลุทิพพจักษุ ในปัจฉิมยามได้ทำลายกองแห่งความมืดได้แล้ว
[๑๒๑] ภิกษุณีเหล่านั้นพากันลุกขึ้นไปกราบเท้าปฏาจาราเถรีแล้ว กล่าวว่า ‘คำสั่งสอนของท่านพวกเราได้ทำแล้ว เทวดาชั้นดาวดึงส์พากันห้อมล้อมพระอินทร์ผู้ชนะสงครามฉันใด พวกเราจักพากันห้อมล้อมท่านอยู่ฉันนั้น เพราะพวกเราเป็นผู้ได้วิชชา ๓ เป็นผู้ไม่มีอาสวะ,
๑๒. จันทาเถรีคาถา
สุภาษิตแสดงผลการเชื่อฟังคำสอน
(พระจันทาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วพิจารณาดูข้อปฏิบัติของตนได้ภาษิตอุทานคาถา ๕ คาถาเหล่านี้ ความว่า){๔๕๐}[๑๒๒] เมื่อก่อนเราเป็นคนเข็ญใจ เป็นหญิงม่าย ไม่มีบุตรปราศจากญาติและมิตร ไม่ได้ประสบความบริบูรณ์ด้วย อาหารและผ้านุ่งห่ม[๑๒๓] เราถือภาชนะดินและไม้เท้าเที่ยวขอทานไปตามตระกูล น้อยใหญ่ ถูกความหนาวร้อนเบียดเบียนอยู่ตลอดเวลา ๗ ปี[๑๒๔] ต่อมาภายหลัง เราได้พบพระปฏาจาราภิกษุณีผู้ได้ข้าว และน้ำเป็นปกติ จึงเข้าไปหาท่านแล้วขอบวชอยู่ในสำนักท่าน[๑๒๕] ท่านให้เราบวชด้วยความอนุเคราะห์ ต่อมาท่านกล่าวสอนเรา แนะนำเราให้ประกอบในปฏิปทาอันเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง[๑๒๖] เราฟังคำของท่านแล้วได้ทำตามคำสั่งสอนของท่าน โอวาทของท่านไม่สูญเปล่า เพราะเราได้บรรลุวิชชา ๓ เป็นผู้ไม่มีอาสวะ
จบ ปัญจกนิบาต
จบ ๑๑. ติงสมัตตาเถรีคาถา