พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · ปัญจกนิบาต
๒. วิมลปุรณคณิกาเถรีคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๔๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๒ ในปัญจกนิบาตมี ๔ ฉบับ
_______
๒. วิมลาเถรีคาถา
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา ปัญจกนิบาต วิมลปุรณคณิกาเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๔๔๐–๔๔๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๕๖๗–๕๖๘
มตฺตา วณฺเณน รูเปน โสภคฺเคน ยเสน จ โยพฺพเนน จุปตฺถทฺธา อญฺญา สมติมญฺญิหํ.
เรามัวเมาด้วยผิวพรรณ รูปสมบัติ ความสวยงาม บริวารยศ
และเป็นผู้มีจิตกระด้างอย่างยิ่ง ด้วยความเป็นสาว ดูหมิ่นหญิงอื่น
- ๑หญิงแพศยา หรือหญิงโสเภณี (ขุ.เถรี.อ. ๗๒/๙๘)
วิภูเสตฺวา อิมํ กายํ สุจิตฺตํ พาลลาปนํ
อฏฺฐาสึ เวสิทฺวารมฺหิ ลุทฺโท ปาสมิโวฑฺฑิย.
ประดับร่างกายนี้ให้วิจิตรงดงามสำหรับลวงชายโง่
ได้ยืนอยู่ที่ประตูเรือนหญิงแพศยา
ดุจนายพรานเนื้อวางบ่วงดักเนื้อไว้
ปิลนฺธนํ วิทสฺเสนฺตี (๑) คุยฺหํ ปกาสิตํ พหุํ
อกาสึ วิวิธํ มายํ อุชฺชคฺฆนฺตี พหุํ ชนํ.
- ๑ฉ.ม. วิทํเสนฺตี
เราอวดเครื่องประดับต่าง ๆ เป็นอันมาก
และอวดอวัยวะที่ควรปกปิดให้ปรากฏ
กระซิกกระซี้ ได้ทำมายาหลายอย่างให้ชายจำนวนมากลุ่มหลง
สาชฺช ปิณฺฑํ จริตฺวาน มุณฺฑา สงฺฆาฏิปารุตา
นิสินฺนา รุกฺขมูลมฺหิ อวิตกฺกสฺส ลาภินี.
สพฺเพ โยคา สมุจฺฉินฺนา เย ทิพฺพา เย จ มานุสา
เขเปตฺวา อาสเว สพฺเพ สีติภูตมฺหิ นิพฺพุตาติ.
วิมลา ปุราณคณิกา เถรี.
ได้ตัดกิเลสเป็นเหตุเกาะเกี่ยว
ทั้งที่เป็นของทิพย์และของมนุษย์ได้ทั้งหมด
ทำอาสวะทั้งปวงให้สิ้นไป เป็นผู้เย็น ดับสนิทแล้ว
จบ ๒. วิมลปุรณคณิกาเถรีคาถา