พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · เอกกนิบาต
๑๖. สุมนวุฐฒปัพพชิตาเถรีคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๑๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๖/๑๘ ในเอกกนิบาตมี ๔ ฉบับ
_______
๑๖. วุฑฺฒปพฺพชิตสุมนาเถรีคาถา
๑๖. วุฑฒปัพพชิตสุมนาเถรีคาถา
ภาษิตของพระสุมนาเถรีผู้บวชเมื่อแก่
พระวุฑฒปัพพชิตสุมนาเถรี(รับพระพุทธโอวาทแล้วได้กล่าวภาษิตนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา เอกกนิบาต สุมนวุฐฒปัพพชิตาเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๔๓๒–๔๓๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๕๕๖–๕๕๖
บาลี (มหาจุฬาฯ)
สุขํ ตฺวํ วุฑฺฒิเก เสหิ กตฺวา โจเฬน ปารุตา
อุปสนฺโต หิ เต ราโค สีติภูตาสิ นิพฺพุตาติ.
สุมนา วุฑฺฒปพฺพชิตา เถรี.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
สุมนาผู้เฒ่า เธอจงใช้ท่อนผ้าทำจีวรนุ่งห่ม
แล้วพักผ่อนตามสบายเถิด
เพราะเธอมีราคะสงบระงับแล้ว
เป็นผู้เย็น ดับสนิทแล้ว
จบ ๑๖. สุมนวุฐฒปัพพชิตาเถรีคาถา