arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ · อุพพรีวรรค

๑๐. อุตตรมาตุเปตวัตถุ

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๓ ในอุพพรีวรรคมี ๔ ฉบับ

_______

๑๐. อุตฺตรมาตุเปติวตฺถุ

๑๐. อุตตรมาตุเปติวัตถุ

เรื่องนางเปรตมารดาของอุตตรมาณพ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ อุพพรีวรรค อุตตรมาตุเปตวัตถุ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๑๘๙–๑๙๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๑๙–๒๒๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ทิวาวิหารคตํ ภิกฺขุํํ คงฺคาตีเร นิสินฺนกํ

ตํ เปตี อุปสงฺกมฺม ทุพฺพณฺณา ภีรุทสฺสนา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

นางเปรตผู้มีผิวพรรณน่าเกลียดน่ากลัว

เข้าไปหาภิกษุนั้นผู้อยู่ในที่พักกลางวัน

ซึ่งนั่งอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำคงคา

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เกสา จสฺสา อติทีฆา (๑) ยาว ภูมาวลมฺพเร

เกเสหิ สา ปฏิจฺฉนฺนา สมณํ เอตมพฺรวีติ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ม. อหู ทีฆา
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

นางมีผมยาวห้อยลงมาจรดพื้นดิน

มีผมปกคลุมอยู่แล้ว

ได้กล่าวกับสมณะนั้นดังนี้ว่า

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปญฺจปณฺณาสวสฺสานิ ยโต กาลกตา อหํ

นาภิชานามิ ภุตฺตํ วา ปีตํ วา ปน ปานิยํ

เทหิ ตฺวํ ปานียํ ภนฺเต ตสิตา ปานียาย เมติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ตั้งแต่ดิฉันตายจากมนุษยโลกเป็นเวลา ๕๕ ปีแล้ว

ยังไม่ได้กินข้าวและดื่มน้ำเลย

ขอท่านจงให้น้ำดื่มแก่ดิฉันผู้กระหายน้ำด้วยเถิด เจ้าค่ะ

(ภิกษุนั้นกล่าวว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อยํ สีโตทิกา คงฺคา หิมวนฺตาว สนฺทติ

ปิว เอตฺโต คเหตฺวาน กึ มํ ยาจสิ ปานิยนฺติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

แม่น้ำคงคานี้มีน้ำเย็น ไหลมาจากภูเขาหิมพานต์

เธอจงตักน้ำจากแม่น้ำคงคานั้นดื่มเถิด จะมาขอเราทำไม

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สจาหํ ภนฺเต คงฺคาย สยํ คณฺหามิ ปานิยํ

โลหิตํ เม ปริวตฺตติ ตสฺมา ยาจามิ ปานิยนฺติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ท่านผู้เจริญ ถ้าดิฉันตักน้ำในแม่น้ำคงคาดื่มเอง

น้ำนั้นจะกลายเป็นเลือด (เพราะผลแห่งบาปกรรม)ของดิฉัน

เพราะฉะนั้น ดิฉันจึงขอน้ำดื่ม

(ภิกษุนั้นถามว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

กินฺนุ กาเยน วาจาย มนสา ทุกฺกฏํ กตํ

กิสฺส กมฺมวิปาเกน คงฺคา เต โหติ โลหิตนฺติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อก่อนเธอได้ทำกรรมชั่วทางกาย วาจา ใจอะไรไว้หรือ

เพราะผลกรรมอะไรน้ำในแม่น้ำคงคาจึงกลายเป็นเลือดปรากฏแก่เธอ

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปุตฺโต เม อุตฺตโร นาม สทฺโธ อาสิ อุปาสโก

โส จ มยฺหํ อกามาย สมณานํ ปเวจฺฉติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ดิฉันมีลูกชายคนหนึ่งชื่ออุตตระ เป็นอุบาสกมีศรัทธา

และเขาได้ถวายจีวร บิณฑบาต ที่นอน ที่นั่ง และยาสำหรับแก้ไข้

แก่สมณะทั้งหลายด้วยความไม่พอใจของดิฉัน

บาลี (มหาจุฬาฯ)

จีวรํ ปิณฺฑปาตญฺจ ปจฺจยํ สยนาสนํ

ตมหํ ปริภาสามิ มจฺเฉเรน อุปทฺทุตา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ดิฉันถูกความตระหนี่ครอบงำ ได้ด่าเขาว่า

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยํ ตฺวํ มยฺหํ อกามาย สมณานํ ปเวจฺฉสิ

จีวรํ ปิณฺฑปาตญฺจ ปจฺจยํ สยนาสนํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เจ้าถวายจีวร บิณฑบาต ที่นอน ที่นั่ง

และยาสำหรับแก้ไข้ ด้วยความไม่พอใจของแม่

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอตนฺเต ปรโลกสฺมึ โลหิตํ โหตุ อุตฺตร

ตสฺส กมฺมวิปาเกน คงฺคา เม โหติ โลหิตนฺติ.

อุตฺตรมาตุเปติวตฺถุ ทสมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เจ้าอุตตระ สิ่งนั้นจงกลายเป็นเลือดปรากฏแก่เจ้าในปรโลก

เพราะผลกรรมนั้นน้ำในแม่น้ำคงคาจึงกลายเป็นเลือดปรากฏแก่ดิฉัน

อุตตรมาตุเปติวัตถุที่ ๑๐ จบ