arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · คันธัพพกายสังยุต

๑๓–๒๒. มูลคันธทานูปการสูตร ที่ ๑-๑๐

เล่ม ๑๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๔๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๖ ในคันธัพพกายสังยุตมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค คันธัพพกายสังยุต มูลคันธทานูปการสูตร ที่ ๑-๑๐ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๖๙–๓๗๐

หน้า ๓๖๙

๔- ๑๒. สารคันธาทิทาฅาสูตร

ว่าด้วยเหตุให้เข้าถึงความเป็นรุกขเทวดา

{๕๔๐} [๔๔๑-๔๔๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่แก่น ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กระพี้... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่เปลือก... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กะเทาะ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ใบ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ดอก... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ผล... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รส... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กลิ่น”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ประพฤติสุจริตด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่า ‘พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่แก่น... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กระพี้... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่เปลือก... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กะเทาะ... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ใบ... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ดอก... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ผล... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รส... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กลิ่นมีอายุยืน มีรัศมีงามมีความสุขมาก’ เขาจึงมีความปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้ มีกลิ่นที่แก่น... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กระพี้... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่เปลือก... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กะเทาะ...

พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอ์ยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ใบ ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ดอก ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ผล ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รส ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้

หน้า ๓๗๐

มีกลิ่นที่กลิ่นด้วยเถิด’ เขาจึงให้สิ่งของอันมีกลิ่นที่แก่น ... มีกลิ่นที่กระพี้ ... มีกลิ่นที่เปลือก ... มีกลิ่นที่กะเทาะ ... มีกลิ่นที่ใบ ... มีกลิ่นที่ดอก ... มีกลิ่นที่ผล ...

มีกลิ่นที่รส ... มีกลิ่นที่กลิ่น หลังจากตายไปเขาจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่แก่น ... มีกลิ่นที่กลิ่น ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่แก่น... มีกลิ่นที่กลิ่น”

๑๓-๒๒. มูลคันธทานูปการสูฅร

ว่าด้วยเหตุให้เข้าถึงความเป็นรุกขเทวดา

{๕๔๑} [๔๕๐-๔๕๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ราก”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ประพฤติสุจริตด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่าพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รากมีอายุยืน มีรัศมีงาม มีความสุขมาก เขาจึงมีความปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รากด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว ... ให้น้ำ ...

ให้ผ้า...ให้ยานพาหนะ... ให้มาลา... ให้ของหอม... ให้เครื่องลูบไล้... ให้ที่นอน... ให้ที่พัก... ให้ประทีป... ให้อุปกรณ์แห่งประทีป หลังจากตายไปเขาจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ราก ดูก่อนภิกษุข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ราก”