พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราธสังยุต · ทุติยวรรค
๖. ทุกขธัมมสูตร
เล่ม ๑๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๘๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๒ ในทุติยวรรคมี ๔ ฉบับ
๖. ทุกขธัมมสูตร
ว่าด้วยสิ่งที่เป็นทุกขธรรม
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ราธสังยุต ทุติยวรรค ทุกขธัมมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
สาวตฺถี ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข อายสฺมา ราโธ ภควนฺตํ เอตทโวจ ทุกฺขธมฺโม ทุกฺขธมฺโมติ ภนฺเต วุจฺจติ กตโม นุ โข ภนฺเต ทุกฺขธมฺโมติ ฯ รูปํ โข ราธ ทุกฺขธมฺโม เวทนา ทุกฺขธมฺโม สญฺญา ทุกฺขธมฺโม สงฺขารา ทุกฺขธมฺโม วิญฺญาณํ ทุกฺขธมฺโม ฯ เอวํ ปสฺสํ ฯเปฯ นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานาตีติ ฯ
พระนครสาวัตถี. ท่านพระราธะได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า ทุกขธรรม ทุกขธรรม ดังนี้ อะไรหนอเป็นทุกขธรรม? พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ดูกรราธะ รูปเป็นทุกขธรรม เวทนาเป็นทุกขธรรม สัญญาเป็นทุกขธรรม สังขารเป็นทุกขธรรมวิญญาณเป็นทุกขธรรม. ดูกรราธะ อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ฯลฯ
กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มี.
จบ สูตรที่ ๖.
จบ ๖. ทุกขธัมมสูตร