arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ทิฏฐิสังยุต · ทุติยเปยยาล

๒๕. สุขทุกขีอัตตาสูตร

เล่ม ๑๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๕๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในทุติยเปยยาลมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ทิฏฐิสังยุต ทุติยเปยยาล สุขทุกขีอัตตาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๑๕–๓๑๕

หน้า ๓๑๕

๒๔. เอกันตทุกขีอัตตาสูตร

ว่าด้วยอัตตาที่มีทุกข์ส่วนเดียว

{๔๕๕} [๒๔๗] เรื่องเกิดฃึ้นที่พระนครสาวัตถี

... ‘อัตตาที่มีทุกข์โดยส่วนเดียวหลังจากตายไปย่อมไม่สลายไป...

๒๕. สุขทุกขีอัตตาสูตร

ว่าด้วยอัตตาที่มีทั้งสุขทั้งทุกข์

{๔๕๖} [๒๔๘] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

… ‘อัตตาที่มีทั้งสุขทั้งทุกข์หลังจากตายไปย่อมไม่สลายไป’…

๒๖. อทุกขมสุขีอัตตาสูตร

ว่าด้วยอัตตาที่ไม่มีทุกข์ไม่มีสุข

{๔๕๗} [๒๔๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถามว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่ออะไรหนอ

มีอยู่ เพราะถือมั่นอะไร เพราะยึดมั่นอะไร จึงมีทิฎฐิเกิดขึ้นอย่างนี้ว่า ‘อัตตาที่ไม่มีทุกข์ไม่มีสุขหลังจากตายไปย่อมไม่สลายไป’ ดังนี้”

ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรมทั้งหลายของ

พวกข้าพระองค์มีพระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นหลัก …”

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อรูปมีอยู่ เพราะถือมั่นรูป เพราะยึดมั่นรูป

จึงมีทิฏฐิเกิดขึ้นอย่างนี้ว่า ‘อัตตาทีไม่มีทุกข์ไม่มีสุข หลังจากตายไป ย่อมไม่สลายไป’ เมื่อเวทนามีอยู่ ... เมื่อสัญญามีอยู่ ... เมื่อสังขารทั้งหลายมีอยู่ ...