พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วัจฉโคตตสังยุต
๒๖–๓๐. รูปอสัลลักขณาทิสูตรที่ ๑-๕
เล่ม ๑๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๗๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๖ ในวัจฉโคตตสังยุตมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วัจฉโคตตสังยุต รูปอสัลลักขณาทิสูตรที่ ๑-๕ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๙๕–๕๙๕
๒๑- ๒๕. รูปอัปปฏิเวธาทิสูตร
(รวม ๕ สูตร)
[๕๗๕ ] กรุงสาวัตถี. ข้าแต่ท่านพระโคดม อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัย ให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้ เกิดขึ้นในโลกว่า โลกเที่ยง ฯลฯ
เพราะไม่แทงตลอดในรูป ฯลฯ ในวิญญาณ ฯลฯ.
๒๖-๓๐. รูปอสัลลักขณาทิสูตร
(รวม ๕ สูตร)
[๕๗๖] กรุงสาวัตถี. ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่กำหนดในรูป ฯลฯ
ในวิญญาณ ฯลฯ.
๓๑-๓๕. รูปอนุปลักขณาทิสูตร
(รวม ๕ สูตร)
[๕๗๗] กรุงสาวัตถี. ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่เข้าไปกำหนดในรูป ฯลฯ ในวิญญาณ ฯลฯ.
๓๖-๔๐. รูปอสมเปกขณาทิสูตร
(รวม ๕ สูตร)
[๕๗๘] กรุงสาวัตถี. ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่เพ่งในรูป ฯลฯ
ในวิญญาณ ฯลฯ.
จบ ๒๖–๓๐. รูปอสัลลักขณาทิสูตรที่ ๑-๕