พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · สารีปุตตสังยุต
๖. วิญญาณสูตร
เล่ม ๑๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๑๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในสารีปุตตสังยุตมี ๔ ฉบับ
๕. อากาสานัญจายตนสูตร
ว่าด้วยอากาสานัญจายตนฌาน
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค สารีปุตตสังยุต วิญญาณสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๔๕–๓๔๕
เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี
ท่านพระอานนท์ได้เห็น ฯลฯ
ท่านพระสารีบุตรตอบว่า “ท่านผู้มีอายุ วันนี้ ผมเข้าอากาสานัญจายตนฌาน(ฌานอันกำหนดอากาศคือช่องว่างหาที่สุดมิได้เป็นอารมณ์) อยู่โดยกำหนดว่า‘อากาศหาที่สุดมิได้’ เพราะล่วงรูปสัญญา ดับปฏิฆสัญญา ไม่กำหนดนานัตตสัญญาโดยประการทั้งปวงอยู่ ฯลฯ หรือออกจากอากาสานัญจายตนฌานแล้ว”
อากาสานัญจายตนสูตรที่ ๕ จบ
เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
- ๑ดูเทียบ สํ.สฬา. (แปล) ๑๘/๓๓๖/๓๕๓
- ๒ดูเทียบ สํ.สฬา. (แปล) ๑๘/๓๓๗/๓๕๓
จบ ๖. วิญญาณสูตร