พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · สารีปุตตสังยุต
๘. เนวสัญญานาสัญญายตนสูตร
เล่ม ๑๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๑๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในสารีปุตตสังยุตมี ๔ ฉบับ
๗. อากิญจัญญายตนสูตร
ว่าด้วยอากิญจัญญายตนฌาน
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค สารีปุตตสังยุต เนวสัญญานาสัญญายตนสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๔๕–๓๔๖
เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี
ครั้งนั้น ท่านพระสารีบุตร ฯลฯ ได้ตอบว่า “ท่านผู้มีอายุ วันนี้ ผมล่วงวิญญาณัญจายตนฌานโดยประการทั้งปวงเข้าอากิญจัญญายตนฌาน (ฌานอันกำหนดภาวะที่ไม่มีอะไร ๆ เป็นอารมณ์) โดยกำหนดว่า ‘ไม่มีอะไร‘ ฯลฯ หรือ
ออกจากอากิญจัญญายตนฌานแล้ว”
อากิญจัญญายตนสูตรที่ ๗ จบ
เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
- ๑ดูเทียบ สํ.สฬา. (แปล) ๑๘/๓๓๘/๓๕๔
จบ ๘. เนวสัญญานาสัญญายตนสูตร