พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราธสังยุต · อายาจนวรรค
๑. มารสูตร
เล่ม ๑๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๘๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๒ ในอายาจนวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ราธสังยุต อายาจนวรรค มารสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๗ หน้า ๒๗๐–๒๗๑
เป็นนิโรธธรรม ดูก่อนราธะ อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... ย่อมรู้ชัดว่า ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
จบ ทุติยวรรคที่ ๒
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. มารสูตร ๒. มารธัมมสูตร
๓. อนิจจสูตร ๔. อนิจจธัมมสูตร
๕. ทุกขสูตร ๖. ทุกขธัมมสูตร
๗. อนัตตาสูตร ๘. อนัตตธัมมสูตร
๙. ขยธัมมสูตร ๑๐. วยธัมมสูตร
๑๑. สมุทยธัมมสูตร ๑๒. นิโรธธัมมสูตร
๓. อายาจนวรรค
หมวดว่าด้วยการอาราธนา
๑ - ๑๑. มาราทิสุตตเอกาทสกะ
ว่าด้วยพระสูตร ๑๑ สูตร มีมารสูตรเป็นต้น
๑. มารสูตร
ว่าด้วยมาร
{๓๘๙} [๑๘๒] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ครั้งนั้นแล ท่านพระราธะเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ขอประทานพระวโรกาส พระพุทธเจ้าข้า ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าได้โปรดทรงแสดงธรรมโดยย่อแก่ข้าพระองค์ พอที่ข้าพระองค์ได้ฟังแล้วจะพึงเป็นผู้หลีกออกจากหมู่อยู่ตามลำพัง ไม่ประมาท มีความเพียร มีจิตมุ่งพระนิพพานด้วยเถิด”
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนราธะ สิ่งใดเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสิ่งนั้นเสีย ดูก่อนราธะ ก็สิ่งใดเล่าเป็นมาร รูปเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในรูปนั้นเสีย เวทนาเป็นมาร ... สัญญาเป็นมาร ... สังขารเป็นมาร ... วิญญาณเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในวิญญาณนั้นเสีย ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสิ่งนั้นเสีย”
๒. มารธัมมสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจในมารธรรม
{๓๙๐} [๑๘๓] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นมารธรรม เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสิ่งนั้นเสีย"
๓. อนิจจสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่ไม่เที่ยง
{๓๙๑} [๑๘๔] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นอนิจจัง ... เธอพึงละความพอใจ ...ในสิ่งนั้นเสีย”
จบ ๑. มารสูตร