arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ลาภสักการสังยุตต์ · จตุตถวรรค

๑. ภินทิสูตร

เล่ม ๑๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๘๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๘ ในจตุตถวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลาภสักการสังยุตต์ จตุตถวรรค ภินทิสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๖ หน้า ๓๑๙–๓๑๙

หน้า ๓๑๙

๔. จตุตถวรรค

๑. ภินทิสูตร

ว่าด้วยลาภสักการะเป็นเหตุทำลายสงฆ์

{๕๘๒}[๑๘๐] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวันอารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี

ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย

ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นสิ่งที่ทำอันตรายแก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลายเทวทัตถูกลาภสักการะและชื่อเสียงครอบงำย่ำยีจิตแล้วจึงทำลายสงฆ์ ดูก่อน

ภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะชื่อเสียงร้ายกาจอย่างนี้แล ... เธอทั้งหลาย

พึงศึกษาอย่างนี้แล” (๑)

๒. กุศลมูลสูตร

ว่าด้วยลาภสักการะเป็นเหตุให้กุศลมูลขาดสูญ

{๕๘๒}[๑๘๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...

ได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ ...

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กุศลมูล ของเทวทัตผู้ถูกลาภสักการะและชื่อเสียง

ครอบงำย่ำยีจิตถึงความขาดสูญแล้ว ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ

อย่างนี้แล ... เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล,’ (๒)

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑กุศลมูล รากเง้าแห่งกุศลธรรม ๓ อย่าง มี อโลภะ ความไม่โลภ เป็นต้น (สํ.นิ.อ. ๒๓๔)