พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ธาตุสังยุตต์ · ทสกัมมปถวรรค
๔. สัตตกัมมปถสูตร
เล่ม ๑๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๙๕–๓๙๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๗ ในทสกัมมปถวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ธาตุสังยุตต์ ทสกัมมปถวรรค สัตตกัมมปถสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๖ หน้า ๒๒๔–๒๒๖
(๓) สัตว์โลกที่ชอบประพฤติผิดในกามย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่
ชอบประพฤติผิดในกามด้วยกัน
(๔) สัตว์โลกที่ชอบพูดเท็จย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบพูดเท็จ
ด้วยกัน
(๕) สัตว์โลกที่ชอบดื่มนํ้าเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความ
ประมาทย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบดื่มนํ้าเมาคือสุราและ
เมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาทด้วยกัน
{๓๙๔}(๑) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่
เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยกัน
(๒) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการสักทรัพย์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่
เว้นขาดจากการสักทรัพย์ด้วยกัน
(๓) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกามย่อมคบค้าสมาคมกัน
กับสัตว์โลกที่เว้นขาดจากจากการประพฤติผิดในกามด้วยกัน
(๔) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดเท็จย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่
เว้นขาดจากการพูดเท็จด้วยกัน
(๕) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการดื่มนํ้าเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้ง
แห่งความประมาทย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่เว้นขาดจากการ
ดื่มนํ้าเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาทด้วยกัน” (๓)
๔. สัตตกัมมปถสูตร
ว่าด้วยการคบหากันโดยมีกรรมบถ ๗ เป็นแกน
{๓๙๕}[๑๑๐] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่นครสาวัตถี ...
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “สัตว์โลกทั้งหลายย่อมคบค้าสมาคมกันโดยธาตุนั่นแล คือ
(๑) สัตว์โลกที่ชอบฆ่าสัตว์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบฆ่าสัตว์
ด้วยกัน
(๒) สัตว์โลกที่ชอบลักทรัพย์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบลัก
ทรัพย์ด้วยกัน
(๓) สัตว์โลกที่ชอบประพฤติผิดในกามย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่
ชอบประพฤติผิดในกามด้วยกัน
(๔) สัตว์โลกที่ชอบพูดเท็จย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบพูดเท็จ
ด้วยกัน
(๕) สัตว์โลกที่ชอบพูดส่อเสียดย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบพูด
ส่อเสียดด้วยกัน
(๖) สัตว์โลกที่ชอบพูดคำหยาบย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบพูด
คำหยาบด้วยกัน
(๗) สัตว์โลกที่ชอบพูดเพ้อเจ้อย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบพูด
เพ้อเจ้อด้วยกัน
{๓๙๖}(๑) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่
เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยกัน
(๒) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการลักทรัพย์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่
เว้นขาดจากการลักทรัพย์ด้วยกัน
(๓) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกามย่อมคบค้าสมาคมกัน
กับสัตว์โลกที่เว้นขาดจากจากการประพฤติผิดในกามด้วยกัน
(๔) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดเท็จย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่
เว้นขาดจากการพูดเท็จด้วยกัน
(๕) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดส่อเสียด ย่อมคบค้าสมาคมกับ
สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดส่อเสียดด้วยกัน
(๖) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดคำหยาบย่อมคบค้าสมาคมกับ
สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดคำหยาบด้วยก
(๗) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลก
ที่เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อด้วยกัน” (๔)
๕. ทสกัมมปถสูตร
ว่าด้วยการคบหากันโดยมีกรรมบถ ๑๐ เป็นแกน
{๓๙๗}[๑๑๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “สัตว์โลกทั้งหลายย่อมคบค้าสมาคมกันโดยธาตุนั่นแล คือ
(๑) สัตว์โลกที่ชอบฆ่าสัตว์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบฆ่าสัตว์
ด้วยกัน
(๒) สัตว์โลกที่ชอบลักทรัพย์ ...
(๓) สัตว์โลกที่ชอบประพฤติผิดในกาม ...
(๔) สัตว์โลกที่ชอบพูดเท็จ ...
(๕) สัตว์โลกที่ชอบพูดส่อเสียด ...
(๖) สัตว์โลกที่ชอบพูดคำหยาบ ...
(๗) สัตว์โลกที่ชอบพูดเพ้อเจ้อ ...
(๘) สัตว์โลกที่มิอภิชฌามากย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มิอภิชฌา
มากด้วยกัน
(๙) สัตว์โลกที่มีจิตพยาบาทย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีจิต
พยาบาทด้วยกัน
(๑๐) สัตว์โลกที่มีมิจฉาทิฏฐิย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์ที่มีมิจฉาทิฏฐิด้วยกัน
จบ ๔. สัตตกัมมปถสูตร