arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ธาตุสังยุตต์ · ทสกัมมปถวรรค

๔. สัตตกัมมปถสูตร

เล่ม ๑๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๙๕–๓๙๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๗ ในทสกัมมปถวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ธาตุสังยุตต์ ทสกัมมปถวรรค สัตตกัมมปถสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๖ หน้า ๒๒๔–๒๒๖

หน้า ๒๒๔

(๓) สัตว์โลกที่ชอบประพฤติผิดในกามย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่

ชอบประพฤติผิดในกามด้วยกัน

(๔) สัตว์โลกที่ชอบพูดเท็จย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบพูดเท็จ

ด้วยกัน

(๕) สัตว์โลกที่ชอบดื่มนํ้าเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความ

ประมาทย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบดื่มนํ้าเมาคือสุราและ

เมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาทด้วยกัน

{๓๙๔}(๑) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่

เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยกัน

(๒) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการสักทรัพย์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่

เว้นขาดจากการสักทรัพย์ด้วยกัน

(๓) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกามย่อมคบค้าสมาคมกัน

กับสัตว์โลกที่เว้นขาดจากจากการประพฤติผิดในกามด้วยกัน

(๔) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดเท็จย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่

เว้นขาดจากการพูดเท็จด้วยกัน

(๕) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการดื่มนํ้าเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้ง

แห่งความประมาทย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่เว้นขาดจากการ

ดื่มนํ้าเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาทด้วยกัน” (๓)

๔. สัตตกัมมปถสูตร

ว่าด้วยการคบหากันโดยมีกรรมบถ ๗ เป็นแกน

{๓๙๕}[๑๑๐] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่นครสาวัตถี ...

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “สัตว์โลกทั้งหลายย่อมคบค้าสมาคมกันโดยธาตุนั่นแล คือ

หน้า ๒๒๕

(๑) สัตว์โลกที่ชอบฆ่าสัตว์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบฆ่าสัตว์

ด้วยกัน

(๒) สัตว์โลกที่ชอบลักทรัพย์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบลัก

ทรัพย์ด้วยกัน

(๓) สัตว์โลกที่ชอบประพฤติผิดในกามย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่

ชอบประพฤติผิดในกามด้วยกัน

(๔) สัตว์โลกที่ชอบพูดเท็จย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบพูดเท็จ

ด้วยกัน

(๕) สัตว์โลกที่ชอบพูดส่อเสียดย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบพูด

ส่อเสียดด้วยกัน

(๖) สัตว์โลกที่ชอบพูดคำหยาบย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบพูด

คำหยาบด้วยกัน

(๗) สัตว์โลกที่ชอบพูดเพ้อเจ้อย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบพูด

เพ้อเจ้อด้วยกัน

{๓๙๖}(๑) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่

เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยกัน

(๒) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการลักทรัพย์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่

เว้นขาดจากการลักทรัพย์ด้วยกัน

(๓) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกามย่อมคบค้าสมาคมกัน

กับสัตว์โลกที่เว้นขาดจากจากการประพฤติผิดในกามด้วยกัน

(๔) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดเท็จย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่

เว้นขาดจากการพูดเท็จด้วยกัน

(๕) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดส่อเสียด ย่อมคบค้าสมาคมกับ

สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดส่อเสียดด้วยกัน

หน้า ๒๒๖

(๖) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดคำหยาบย่อมคบค้าสมาคมกับ

สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดคำหยาบด้วยก

(๗) สัตว์โลกที่เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลก

ที่เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อด้วยกัน” (๔)

๕. ทสกัมมปถสูตร

ว่าด้วยการคบหากันโดยมีกรรมบถ ๑๐ เป็นแกน

{๓๙๗}[๑๑๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “สัตว์โลกทั้งหลายย่อมคบค้าสมาคมกันโดยธาตุนั่นแล คือ

(๑) สัตว์โลกที่ชอบฆ่าสัตว์ย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่ชอบฆ่าสัตว์

ด้วยกัน

(๒) สัตว์โลกที่ชอบลักทรัพย์ ...

(๓) สัตว์โลกที่ชอบประพฤติผิดในกาม ...

(๔) สัตว์โลกที่ชอบพูดเท็จ ...

(๕) สัตว์โลกที่ชอบพูดส่อเสียด ...

(๖) สัตว์โลกที่ชอบพูดคำหยาบ ...

(๗) สัตว์โลกที่ชอบพูดเพ้อเจ้อ ...

(๘) สัตว์โลกที่มิอภิชฌามากย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มิอภิชฌา

มากด้วยกัน

(๙) สัตว์โลกที่มีจิตพยาบาทย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีจิต

พยาบาทด้วยกัน

(๑๐) สัตว์โลกที่มีมิจฉาทิฏฐิย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์ที่มีมิจฉาทิฏฐิด้วยกัน