arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ลักขณสังยุตต์ · ทุติยวรรค

๙. สิกขมานาสูตร

เล่ม ๑๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๕๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๑ ในทุติยวรรคมี ๔ ฉบับ

๙. ปาปสิกฺขมานสุตฺต

๙. ปาปสิกขมานาสูตร

ว่าด้วยเปรตมีรูปเป็นสิกขมานาชั่ว

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลักขณสังยุตต์ ทุติยวรรค สิกขมานาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๖ หน้า ๒๔๗–๒๔๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๖ หน้า ๓๑๑–๓๑๑

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อทฺทสํ สิกฺขมานํ เวหาสํ คจฺฉนฺตึ. ตสฺสา สงฺฆาฏิปิ อาทิตฺตา ฯเปฯ ปาปสิกฺขมานา อโหสิ ฯเปฯ นวมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

“ได้เห็นสิกขมานาเปรตลอยขึ้นสู่กลางอากาศ สังฆาฏิของมันถูกไฟติด ลุกโชน จนมันร้องครวญคราง ฯลฯ

ภิกษุทั้งหลาย เปรตนั้นเคยเป็นสิกขมานาชั่ว” ฯลฯ

ปาปสิกขมานาสูตรที่ ๙ จบ

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ดูเทียบ วิ.มหา. (แปล) ๑/๒๓๐/๒๔๑-๒๔๔