พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย อนมตัคคสังยุตต์ · ทุติยวรรค
๒. สุขิตสูตร
เล่ม ๑๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๔๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในทุติยวรรคมี ๔ ฉบับ
๒. สุขิตสุตฺต
๒. สุขิตสูตร
ว่าด้วยผู้มีความสุข
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค อนมตัคคสังยุตต์ ทุติยวรรค สุขิตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๖ หน้า ๑๘๐–๑๘๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๖ หน้า ๒๒๕–๒๒๕
สาวตฺถิยํ วิหรติ... ตตฺร โข ภควา... “อนมตคฺโคยํ ภิกฺขเว สํสาโร... ยํ ภิกฺขเว ปสฺเสยฺยาถ สุขิตํ สุสชฺชิตํ, นิฏฺฐเมตฺถ คนฺตพฺพํ “อมฺเหหิปิ เอวรูปํ ปจฺจนุภูตํ อิมินา ทีเฆน อทฺธุนา”ติ. ตํ กิสฺส เหตุ ? อนมตคฺโคยํ ภิกฺขเว สํสาโร, ปุพฺพา โกฏิ น ปญฺญายติ ฯเปฯ อลํ วิมุจฺจิตุนฺติ. ทุติยํ.
พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ... เขตกรุงสาวัตถี ณ ที่นั้น พระผู้มี พระภาค ...
“ภิกษุทั้งหลาย สงสารนี้มีเบื้องต้นและเบื้องปลายรู้ไม่ได้ ... เธอทั้งหลายเห็น บุคคลผู้เพียบพร้อมด้วยความสุข มีบริวารคอยรับใช้ พึงสันนิษฐานบุคคลนี้ว่า ‘แม้เราทั้งหลายก็เคยเสวยความสุขเช่นนี้มาแล้ว โดยกาลนาน’ข้อนั้นเพราะเหตุไร
เพราะว่าสงสารนี้มีเบื้องต้นและเบื้องปลายรู้ไม่ได้ ฯลฯ ควรเพื่อหลุดพ้น” ...
สุขิตสูตรที่ ๒ จบ
จบ ๒. สุขิตสูตร