พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราหุลสังยุตต์ · ทุติยวรรค
๕. เวทนาสูตร
เล่ม ๑๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๒๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๒ ในทุติยวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ราหุลสังยุตต์ ทุติยวรรค เวทนาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๖ หน้า ๒๓๙–๒๓๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๖ หน้า ๒๙๙–๒๙๙
รูปสญฺเจตนา ฯเปฯ สทฺทสญฺเจตนา... คนฺธสญฺเจตนา... รสสญฺเจตนา... โผฏฺฐพฺพสญฺเจตนา... ธมฺมสญฺเจตนา....
รูปตณฺหา ฯเปฯ สทฺทตณฺหา... คนฺธตณฺหา... รสตณฺหา... โผฏฺฐพฺพตณฺหา... ธมฺมตณฺหา....
ปฐวีธาตุ ฯเปฯ อาโปธาตุ... เตโชธาตุ... วาโยธาตุ... อากาสธาตุ วิญฺญาณธาตุ....
รูปํ เปฯ เวทนา... สญฺญา... สงฺขารา... วิญฺญาณํ นิจฺจํ วา อนิจฺจํ วาติ ? อนิจฺจํ ภนฺเต ฯเปฯ เอวํ ปสฺสํ ราหุล ฯเปฯ นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานาตีติ. ทสมํ.
“จักขุสัมผัสสชาเวทนา ฯลฯ โสตสัมผัสสชาเวทนา ... ฆานสัมผัสสชาเวทนา ... ชิวหาสัมผัสสชาเวทนา ... กายสัมผัสสชาเวทนา... มโนสัมผัสสชาเวทนา” ...
สูตรที่ ๕ จบ
จบ ๕. เวทนาสูตร