arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ลักขณสังยุตต์ · ปฐมวรรค

๒. เปสิสูตร

เล่ม ๑๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๔๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในปฐมวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลักขณสังยุตต์ ปฐมวรรค เปสิสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๖ หน้า ๓๔๓–๓๔๔

หน้า ๓๔๓

คิชฌกูฏ ใกล้พระนครราชคฤห์นี้ ได้แย้มขึ้น ณ ที่แห่งหนึ่ง ท่านโมคคัลลานะอะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้ท่านแย้มขึ้นมา”

{๖๓๙}ท่านพระมหาโมคคัลลานะกล่าวว่า “อาวุโส เมื่อผมลงจากเขาคิชฌกูฏ

ใกล้พระนครราชคฤห์นี้ ได้เห็นโครงกระดูกลอยอยู่กลางอากาศ มีฝูงแร้ง

ฝูงเหยี่ยว และฝูงนกตะกรุมพากันโฉบอยู่ขวักไขว่จิกทึ้งฉีกเนื้อตามช่องซี่โครงสะบัดอยู่ไปมา นัยว่าโครงกระดูกนั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่ อาวุโสผมนั้นได้คิดเช่นนี้ว่า ‘น่าอัศจรรย์จริงหนอ น่าประหลาดจริงหนอ ที่มีสัตว์เห็นปานนี้ มียักษ์เห็นปานนี้ มีการได้อัตภาพเห็นปานนี้อยู่”

{๖๔๐} ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งกะภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สาวกทั้งหลายย่อมเป็นผู้มีจักษุมีญาณอยู่ คือ สาวกที่ได้รู้ได้เห็นสัตว์เช่นนี้หรือที่ทำให้เป็นพยานได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อก่อนเราก็ได้เห็นสัตว์นั้น แต่เราไม่ได้พยากรณ์ ถ้าเราพยากรณ์สัตว์นั้น คนอื่นก็จะไม่เชื่อเรา

ข้อนั้นก็จะพึงเป็นไปเพื่อไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความทุกข์แก่ผู้ไม่เชื่อ

เราเหล่านั้นสิ้นกาลนาน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นั้นเคยเกิดเป็นคนฆ่าโคอยู่

ในพระนครราชคฤห์นี่เอง ด้วยวิบากแห่งกรรมนั้นเขาจึงหมกไหม้อยู่ในนรก

หลายปี หลายร้อยปี หลายพันปี หลายแสนปี แล้วได้รับอัตภาพเช่นนี้ ด้วยวิบากที่เหลือแห่งกรรมนั้นแหละ” (๑)

(สูตรทุกสูตรนี้ขึ้นต้นเหมือนสูตรที่ ๑ แต่มีเนื้อความต่างกันดังต่อไปนี้)

๒. เปสิสูตร

ว่าด้วยเปสิเปรต (คนมีแต่ชิ้นเนื้อ)

{๖๔๑}[๒๐๓] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

... ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า “เมื่อผมลงจากเขาคิชฌกูฏ ได้

เห็นชิ้นเนื้อลอยอยู่กลางอากาศ มีฝูงแร้ง ฝูงเหยี่ยว และฝูงนกตะกรุมพา

หน้า ๓๔๔

กันโฉบอยู่ขวักไขว่จิกทึ้งฉีกชิ้นเนื้อนั้นสะบัดอยู่ไปมา นัยว่าชิ้นเนื้อนั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่ ...”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นั้นเคยเกิดเป็นคนฆ่าโคอยู่ในพระนครราชคฤห์นี่เอง ...” (๒)

๓. ปิณฑสูตร

ว่าด้วยปิณฑเปรต (คนมีแต่ก้อนเนื้อ)

{๖๔๒}[๒๐๔]... ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า “อาวุโส เมื่อผมลง

จากเขาคิชฌกูฏใกล้พระนครราชคฤห์นี้ ได้เห็นก้อนเนื้อลอยอยู่กลางอากาศ

มีฝูงแร้ง ฝูงเหยี่ยว และฝูงนกตะกรุมพากันโฉบอยู่ขวักไขว่จิกทึ้งฉีกก้อนเนื้อนั้นสะบัดอยู่ไปมา นัยว่าก้อนเนื้อนั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่ ..”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นั้นเคยเกิด

เป็นคนฆ่านกขายอยู่ในพระนครราชคฤห์นี่เอง ...” (๓)

๔. นิจฉวิสูตร

ว่าด้วยนิจฉวีเปรต (คนไม่มีผิวหนัง)

{๖๔๓}[๒๐๕]... ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า “อาวุโส เมื่อผม

ลงจากเขาคิชฌกูฏใกล้พระนครราชคฤห์นี้ ได้เห็นคนไม่มีผิวหนังลอยอยู่กลางอากาศ มีฝูงแร้ง ฝูงเหยี่ยว และฝูงนกตะกรุมพากันโฉบอยู่ขวักไขว่จิกทึ้งฉีกคนนั้นสะบัดอยู่ไปมา นัยว่าคนผู้นั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่ ...”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นั้นเคยเกิด

เป็นคนฆ่าแกะขายอยู่ในพระนครราชคฤห์นี่เอง...” (๔)